Epilobiaceae. 357 



Epilobio uondum quidem streuue segregavit Gesner, 

 uuice tamen speciem nostram ut typum cousideratam vo- 

 luit, ut ex etymologia data et verbis ipsius patet ,,Epilo- 

 bii V-tam speciem depictam privatim Chamaenerion 

 (in indice Chamaenerium) nuncupare libet." Hoc sensu 

 quoque nomen a Lobelio 1376, Tiiaiio 1388, Beslero 

 etC. Bauhino magis fixum. Genus ChamaenerionTouT- 

 uefortii diversum cst et Epilobio Dillcnii et Lin- 

 naei plene respondet ; quadem (at non absoluta) priori- 

 tatis lege a Boerhaave, Schreber 1771!, Scopoli 

 1772!, Mfinch 1794! 1800!, Salisbury, Gray et al. 

 contra nomenclaturam Linnaei sustentabatur. At cura 

 tanta adsit differenlia inler Epilobia Gesneri, jam a 

 Liunaeo in duas sectiones rite divisa, recentiores aucto- 

 res omnes nou solum subgenera : Chamaenerion Tausch, 

 Seringe in Dec! et Lysimachion Tausch, Ser. in 

 Dec. ! (non Rchb., minime Diosc.) sive Epilobia vera 

 aguoscuut, sed etiam G. Don in Sweet 1839 et Fries 

 omni jure ut genera diversa admittunt, quo pacto diffi- 

 cultates omnes solvuntur et nomenclaturae utriusque ge- 

 neris jus suum historia saucitum plene redditur. 



227. Ch. maximum — Ch. angustifolium Scop. 

 Fries (nou C. Bauh., Touruef.) — Ep. angustifoliiim 

 L. Suec. excl. sj^n. C. Bauh. ex quo nomen pendet, quod 

 vero E. rosmarinifolium Hanke in Jacq. refert; omnes 

 patres post C. Bauh. et ante Linuaeum hoc angustifo- 

 lium, vulgare uostrum latifolium naturae adprime 

 dixerunt; quare : = E. latifolium Roth (nou L.) : = E. 

 spicatum Lamarck 1778 (sed flores numquam spicati) : 

 = E. Gesneri Vill. 1779, AII. ; = Ch. latifolium vul- 

 gare : Touruef. = Ch. Gesneri (non Lobel. 1376) 

 Thal. 1388! Bry 1612 tab. 42 icon prima bona ! = 

 Epilobitim V, privatim Chamaenerion Gesner 1361!, 

 fig. fallax, de^r. boua ; icon Gesueri ed. Schmidel 

 1770 tab. 21, fig. 70 opt.! = Antoniana herba maxima 

 s. filius arite patrem maximus (4 v. 3 cubitorum) Ges- 

 ner 1361! 1333! 



