Epilobtaceae. 365 



.^. PSEUDO-OENOTHERA. 



Ocnothera sive Onnris apud Plinium, ovo3^TQpa, 

 ovaypa, ovoupc? apud D ioscoridem, o'!vo3Y]pov apud 

 Theoplirast um, aut oLVol^TQpa, ocvaypa, cvoypav, ovo- 

 Soup'.? e eorrectionc sclioliaslum, olkn, C. fiauhino ad- 

 notantc, pro Chamaenerio ntaximo hahebatur, a cl. 

 Fraas pro Epilobio hirsuto. Ouo jiire, sane quaerilur, 

 nam veterum descriplio, praeler Jlores roseos (magnos : 

 Diosc.) nil similc oHert, ut jam Bodaeus a Stapel 

 monuit. jViillum enim Epilobinm aut Chamaenerion in 

 montosis Graeciae provenit fruticosum, arboris specie, 

 praegrandc, folio amyg;dalaccis laliore, liliaceo simili, ra- 

 dice siccata vinum (orvo?; olenle. Ex Dioscoride asinos 

 feros (ovaypo?) mansuelos reddit, unde nomen. Palet 

 etiam nomenclatura Tournefortii et Linnaei per- 

 versa in constituendo genere americano Onagra et Oeno- 

 thera. Sed hic error divisione generis (1833 tentata) apud 

 Fischer et Meyer, nec non apud Spach, pro maxima 

 parte forte tollitur. 



•)^- Ps. O. virginiana (Hort. ex C. Bauh!, Alpin.! 

 Park. Moris. Raj. Volkam.) = Oenothera biennis L. 

 = Onagra latifolia Tournef. = Uyosciamus virgi- 

 nianns Alpin. 1627! fig. rudis = Lysimachia lutea 

 cornic2tlata C. Bauh. 1623! et herb.! = Lys. virginia- 

 nae nomine semina 1619 ex Italia accepit C. Bauh., 1625 

 ex Anglia Alpinus. Patribus ante C. Bauh. ignota! — 

 Ex Virginia anno 1614 in Europam migravit, asserente 

 Linnaeo; quo teste, non liquet; annum etiam varie in- 

 dicabat 1617 — 20. INunc in arenosis, praecipue circa ri- 

 pas fluviorum Europae mediae apparenter spontanea et 

 quibusdam locis ingenti copia provenit. Pelropoli tantum 

 semel unicum specimen in sylva insulae crucis, lectum 

 est a D. Zobel (R. Diatr. 1843, p. 36 s. O. bienni); quare 

 planta hic tantum obiter memoratur, licet indicatam in- 

 venio e Helsingfors, Holmhof et Dorpat. 



