Crassulaceae. 397 



rens percipitur. Telephia etiam cibo idonea sunt; folia 

 epidormide spoliata praestanlissima sunt ad callos digito- 

 rum pedum eraolliendos et excutiendos (Bertol.). Herba 

 Sedi acris inter reliquas species generis et fere sola in 

 hac familia piperata acredine recedit; externe applicata 

 rubefaciens, interne majori quantitate assumta emetica 

 esl et purgans, irritationem pharyngis, gastroenteritidem 

 et tenesmum vesicae intolerabilem provocare valet; qua- 

 litates djnamicas Mezerei simillimas possidet; modica 

 quantitate urinam et alvum pellit, diaphoresin movet, 

 aliquam quoque in epilepsia curanda famam sibi meruit; 

 externe adversus ulcera scorbutica et carcinomatosa lau- 

 datur. Radix Sempervivi acri-amara est; folia acidulo- 

 acerba, externe in ulceribus, combuslionibus, adversus 

 lentigines et verrucas in usum veniunt. 



Genera indigena : 



CXV. BULLIARDA. Flores 4-meri, isostemones, 

 i. e. calycis laciniae, petala, stamina, stigmata et carpidia 

 4. Carpidia polysperma. — Folia opposita, basi vaginis 

 membranaceis coimata. Flores alterni. Tillaea Mi- 

 cheli, Dec. tantum difTert carpidiis dispermis, inter se- 

 mina constrictis et floribus typice trimeris, squRmulis 

 hypog3 nis obsoletis. 



CWL SEDUM. Flores 5-meri diplostemones, i. e. 

 sepala, pelala, sq. hypog. et carp. 5, stamina 10. 



(§. 1. CEPAEA, species O v. ^ colligens, Ingriae pe- 

 regrina;. 



§. 2. SEDUM (genuinum). Radix ^^ , tenuis, caespites 

 caudiculorum repenlium sterilium perennantium et flo- 

 riferorum annuorum emittens. Folia plana v. teretia. 



§. 3. TELEPHIUM. Radix ^ , valide ramosa, tube- 

 rlbus onusta, multicaulis, caules annuos partim floriferos 



