406 Crassulaceae. 



foliis late-lanceolalis, apice longins attenuatis, quam basi 

 a nostra var. ^. forte differt, in qua proporliones hae in- 

 versae. 



Hist. spec. S. Fahariae ex Diatr. Petrop. 1845 p. 60: 

 in pratis nemorosis ad rivulum Tschornaja e regione 

 Wiburgensi (var. a.) ; Kablovvka pr. Pargola in pratis et 

 pr. Manachtina (Kiihlewein! a. et ^. ; etiam in declivi- 

 bus arenosis et lapidosis siccis ibid. Pugatschewsky ! 

 Borszczow!); Oranienbaum (Horaniuow! spec. in- 

 compl.). 



Ohs. Cel. Turczaninow in Fl. Baic. Dahur. p. 438 

 (Bullet. Mosc. 1844, p. 247) scribit, se fragmentum Te- 

 lephii cujusdam floribus purpureis simul cum S.Faharia 

 Koch e n. Petrop. collecti possidere, cui folium infe- 

 rius distincte cordatum, sequens subcordalum, cetera au- 

 riculis destituta basi lata ovala insident et summa ad ba- 

 sin angustata sunt; quare omnes 3 species a Kochio di- 

 slinctas in unam jungit. An haec 4ta species aut forle 

 forma hjbrida fuerit, videant. 



(CXVII.) SEMPERVIVUM. 



De nomine et origine generis conferas Sedum. Se- 

 cundum Linnaeum auctor generis est Ruppius 17181, 

 qui flore polypelalo a Sedis segregavit; Linnaeus ipse 

 Dodecandriae Dodecagyniae inserens, genus charactere 

 artiflciali accuratius determinavit ; posteriores aulores 

 Tarias emendationes addiderunt. 



(252.) S. soholifernm Simsl812 in Bot. Mag. tab. 



14o7! = S. (jlobiferum Rchb. 1832! MiIIerl768! 



concedenle ipso Sims I. c. sub n. 2115, verosimillime 

 etiam Linne 1753, confer infra; = Semp. petalis Gm- 

 briatis, sohole compacta Schmidel 1793, tab. 26 in- 

 comparabilis!! = Sediim majus vulgari simile globulis 

 decidentibus Morison 1699 quoad descr. ?, non flg. = 

 cn? Sedum majus soboliferum flore albicante magno, 

 foliis in margine pilosis Pluknelt 1696, p. 339 excl. 



