Crassulaceae. 407 



synn. = Semp. alteriim foliis minoribus frequentioribus 

 et (lensioribus, floribus luleo-pallentibus Dodon. lo83 p. 

 127 lit. B! sine icone fetiam sec. Schmidel). 



Petala 6 cum sepalis erecta, in formam campanae dis- 

 posita, apice tantum recurvata, flava. Folia praeter cilias 

 marginales glabra, rosularum oblongo-cuneata fere obo- 

 vata, ultra medium in acumen angustata (nec lanceolata, 

 jam a medio ad apicem sensim attenuata, ut in simili S. 

 arenario Koch), interiora et media in globum conniven- 

 tia, exteriora patula, in axillis soboles pedunculatas glo- 

 buliformes deciduas foventia. 



Circa oppidum Luga in campis sterilibus apricis solo 

 arenoso copiose, sed omnino sterile initio Julii. Yix du- 

 bium superest, Sempervivum illud in Livonia quoque ra- 

 rius florens, eadem localitate et formatione geognostica 

 (syst. Devon. medii) proveniens ejusdem speciei esse. 

 Hujus specc. florentia spontanea et culta, quae in herb. 

 C. A. Meyer disquisivi, non ad S. hirtum L. ut Lede- 

 bour in FI. Ross. dixit, neque ad S. arenariiim Koch, 

 sed ad S. soboliferum Sims sec. expositionem in Kochii 

 Syn. ed. 2. pertinent (R. in Bull. Acad. 18o4, p. 222; 

 Melang. p. 92). Patet etiam S. tectorum e Petropoli in 

 Ledeb. Fl. Ross. II, 1843, p. 189 indicatum, hujus loci 

 esse; sec. Gorter enim non Petropoli, sed „circa ostium 

 pristannoi rutschei in Lugam fluentis ad radicem collis 

 magna copia crescit" (Krasch. ed. Gorter FI. Ingr. 

 1761, p. 77 s. Semp. tectorum L.). Jam in Diatr. 1843, 

 p. 57 speciem diversam propter habitaculum suspicatus 

 sum, at non oppugnante diagnosi et synonymis, plantara 

 Ingricam, tunc mihi ignotam, seposui. Inspecto nunc ac- 

 curatius Codice mss. Krascheninnikowii sub n. 421 

 citatum inveni non solum syn. J. Bauhini, sed quoque: 

 Sedum rosulis acaulis, liberis, conniventibus, foliis cilia- 

 tis Haller helv. 392, synon. a Gortero omissum ; sy- 

 nonyma vero Linnaei a Gortero allegata in Codice 

 desunt, quare inlerpretatio falsa majori ex parte Gor- 

 tero adscribenda est. Crederem porro, J. G. Gmelinum 

 Sempervivum hocce a Krascheninnikowio accep- 



