410 Saccifragaceae. 



CXVIII. SAXIFRAGA. 



2a|(9paYOV, ...ytov Romanis, sive oali^paya (Saxi' 

 franga vertit G a z a) in Codicibus Dioscoridis IV, c. 16, 

 licet velustissimis obveniens, forte non immerito inter 

 subdita rejectum, quia nomen latinum contra morem 

 graeci scriptoris graece profertur, nec apud Oribasium 

 reperitur. Est frutex surculosus in petris et asperis nas- 

 cens locis Thymo similis (Diosc). Saxifraga Romanis 

 (Apulejo, Q. Sereno Sammonico, Scribonio) dici- 

 tur, quod calculos vesicae frangat, quod et Dioscorides 

 de planta sua docet. Plinius Saxifragtim eandem cum 

 Trichomane plantam esse, tradit. Si hic Dioscoridis 

 locus non spurius, patet Saxifragam etiam vocari efjLTTE- 

 Tpov (vide p. 211). Plinius vero Empetrum a Romanis 

 Calcifragam! appellari ait. Unde facile de 2 diversis 

 plantis sermonem esse, conjicere licet; an forte eTrtTic- 

 rpov Hippocr. Arist. Theophr. Galen. latet? quod 

 ceP. Fraas Sedum rnpestre nisi amplexicaule videtur. 

 Genus Saxifraga Linnaei conjunctis duobus Tour- 

 nefortii Saxifragia (capsula iufera) et Geo (caps. su- 

 pera) ortum est. Apud C. Bauhinum iiAa^i Saxifraga 

 genus, particula hodierni, e S. grannlata L., bulbifera 

 L. et Chrysosplenio compositum; reliquae species nume- 

 rosae vero sub Sedis alpinis, Cotyledone et Sanicula 

 rotundifolia dispersae; nullus patrum has pro Saxifra- 

 gis habuit, excepto forsan Saxifraga petraea Pona 1601. 

 Patet methodus exculta Tournefortii, qui membra 

 dispersa in 2 genera collegit. Saxifraga granulata est 

 typus generis ; occurrit enim sub nomine Saxifragia 

 apud Brunfels 1530 p. p.!, Lacuna, Matthiol. vel 

 Saxifraga apud Fuchs 1349, Tragum 1552, Dodon, 

 Gesner. 1561, Dalech. Thal. Camer. Tabern. Lo- 

 bel. Clus.; huic vires ex Plinio et Dioscoride ad- 

 scripserunt. Nil referam de numerosis aliis plantis a pa- 

 tribus nomine Saxifraga salutatis. 



