412 Saxifragaceae, 



(255.) S. tridactylites Ij. = Sedum tridactyli- 

 tes tectorum C. Bauh. 1623! = Dactyliohotanon altera 

 niyeo flore s. Tridactylus Thal. 1588! (Tragus 1532 

 folia tribus digilis expansis similia describil) = Parony- 

 chia altera Lobel. 1376 flg. opt.! repetita ap. Dodon. 

 1583. 



Petala vix 1 lin. alba. Calyx superus, dentibus ovatis 

 obtusis. Pedunculi solitarii fructu multo longiores. Folia 

 radicalia obovato-spatbulata indivisa y. trifida, caulina al- 

 terna, (in tjpo) palmato-triflda. Caulis solitarius tenuis, 

 erectus, glanduloso-pubescens. Radix flliformis, simples, 

 annua. — In locis siccissimis folia indivisa evadunt (Lin- 

 ne Fl. Suec); haec var. est S. exilis PoIIini 1816!, 

 1822! (contra Koch); e seminibus plantae typicae ena- 

 tam vidi; folia subovalia; caulis V-/^ poll. vel minor, in- 

 terdum exilis, uniflorus. 



In ripa praerupta calearea, etiam ingrica fl. Narowae 

 infra cataractam parcius et tantum var. minuta (R. in 

 BuIIet. Acad. 1834, p. 213; Melang. p. 82). Fine Maji 

 cum flor. et fruct. fere maturis; mox exsiccatur et eva^ 

 nescit. 



CXIX. CHRYSOSPLENIUM. 



Nomen Chrysosplenion (©lilbert 9Jlil|!rfl«t) pri- 

 mum apud Tabernaemontanum 1390! (1388 s. n. 

 Chrysosplenium sec. C. Bauh.) obvenit pro Chr. oppositi- 

 folio, prius Saxifraga aurea dicta et diu cum Ch. alter- 

 nifolia confuso. Tournefort primus diversitatem gene- 

 ris exposuit, ab omnibus mox perspeclam, ita ut genus 

 tum nomine,tum notione flrmius multis aliis stabilitum sit. 



256. Ch. alternifoliuml,.=i Ch. foliis alternis 

 Haller 1742! (speciei defensor) = Saxifraga aurea Do- 

 don. 1533 c. fig.! Dalech. c. flg.!, J. Bauh. c. flg.! 



Folia in caule solitaria vel 2 alterna, radicalia orbicu- 

 lato-reniformia, crenato-Iobata, utrinque pilis crassis spar- 

 sis obsita. Herba tenera 2—6 poU. 



