422 Umbelltferae, 



bryo rectus minutus in apice albuminis pendulus; radi- 

 cula supera hilum spectans ; cotyledones subinaequales, 

 rarissime unicus. — Herbae plerumque ^ v. ^ . Caules 

 nodosi. Folia alterna, rarissime opposita, saepissime dis- 

 secta, petiolis basi in vaginam dilatatis. Flores plerumque 

 albi, rarius purpurascentes, flavo-viriduli v. lutei. 



^ffinitas. Umbelliferae habitu et fructibus di- 

 stinctissimae, familiam summopere naturalem et indivi- 

 sibilem, hoc nomine jam a Dodcnaeo propositam et a 

 Dalechampio bene circumscriptam sistunt, solis Ara- 

 liaceis proxime affinem. His intercedentibus ad Corneas 

 vergunt. Aliqua etiam est cum Saxifrageis analogia. 



Qiialitates et usus. Umbelliferarum virtus exi- 

 mia ab oleo aethereo et substantiis resinosis repetenda; 

 illud in fructibus, hae in radicibus generatim praevalent. 

 In quibusdam speciebus principium acre seminibus et 

 radicibus inest, in aliis muco-saccharum in caulibus ju- 

 nioribus et radicibus tuberoso-incrassatis exuberat. In 

 paucis substantiae alcaloideae in succo lacteo v. glutinoso 

 herbae s. caulis s. radicis continentur, quibus vim emi- 

 nenter venenatam, narcotico-acrem debent. 



Cicutaria aquatica, quam Linnaeus Cicutam 

 virosam dixit, inter plantas indigenas infames facile ve- 

 nenatissima est. Herbam armentis non raro lethalem 

 fuisse constat. Vehementissima autem rhizomati inest vis 

 narcotico-acris. Virus in succo corticis lacteo pallide 

 flavo, aeris accessu in colorem croceum mutato, saporis 

 caustici, odoris valde nauseosi, contentum est et pendet 

 e principio resinoso, admixta olei aetherei, calcis phos- 

 phoricae et notabili sacchari quantitate. Rhizoma ab ua- 



