436 Vmbelliferae. 



naemontano 1588, 1590! mutuatus est. Aegopodium 

 dicitur ab aliquali convenientia foliorum in Gg^ura cum 

 ungula vel pede caprae, sed potius vocem @et)^bart (Brun- 

 fels 1536 !) subesse suspicor.. Genus idem Angelica 

 Tournef. 1694 tantum ad Ang. erraticam Thal. 1388 

 referri polest, quam Tragus 1552 Angelicae vitium 

 dixit; Angelicae typicae patrum omnino contradicit. Est 

 etxam Pycnocomos Brunf. ! haud vero genuina Diosco- 

 ridis varie interpretata. Ex his conciliandum, cur Hal- 

 ler et Monch justum genus Podagraria Riviai coutra 

 Linnaeum defenderunt. 



263. P. Aegopodium Monch 1794! = Aegopo- 

 dium Padagraria L. = Podagraria Rivin. 1699 lab. 

 47! = Aegopodium Tabern. 1588, 1590 c. fig.! = 

 Podagraria germanica aut belgica Lobel. 1576 fig. 

 opt! = Pycnocomos Brunf. 1536 c. fig! (non Diosc.) 



Dignoscitur praecipue foliis radicalibus et inferiori- 

 bus caulinis triternatis!, interdum foliolum terminale 

 unum trisectum; foliola ovata, basi inaequaliter subcor° 

 data, conforraia, subtus pubescenti-hirsuta. Involucrum 

 et involucella nulla. Radii tenuissime puberuli quidem, 

 sed tenuiores et non cano-albescentes, ut in Angelica, 

 cujus foliola subtus glaberrima. Fructus oblongus, 2 lin. 

 longus, y^ lin. latus. 



In locis umbrosis saepe calcatis, copiosissime cura 

 Angelica et CerefoUo sylvestri, coramunissima species, 

 subinde jam initio Junii et adhuc medio Sept. florens; 

 fr. mal. ab init. AUj,% ^. 



Hist. spec. In sylva ins. pharmaceuticae! (Krasch. 

 Ind. mss. 1749 n. 113 et Codex mss. 1754, n. 107; lo- 

 cum hunc Gorter mutavit iu sequentem :) ad sepes et 

 in hortis oleraceis frequens (Krasch. ed. Gorter 1761, 

 p. 46 s. Aegop. Podagr. L. ut seqq.) et in pralis syivosis 

 aliisque copiosissime (Sobol. Petr. 1799, p. 75, n. 212; 

 ed. ross. I, 1801, p. 234, n. 223); in ins. Kronstadt (Geor- 

 gi mss. 1795); abundat in fruticetis graminosis, unibro- 

 sis et ad sepes (Weinm. Pawl. 1824, p. 14'i); ubique 



