442 Umbelliferae, 



mibus verlicillatis. Caulis ramosissimus, rarais divaricato- 

 patentibus. Folia submersa capiilaceo-muIliOda ; emersa 

 2 — 3-pinnata, petiolulis divaricatis v. refractis ; laciniis 

 pinnatifido incisis, lacinulis parvis lineari-ellipticis. Um- 

 bellae oppositifoliae, breve et crasse pedunculatae. Involu- 

 crum 0, involucella polyphylla. Fructus oblongo-lineares, 

 2 iin. longi, y, ''"• '^ti. 



Ad margines stagnorum, in locis paludosis, binc inde 

 circa Pelropolin, praecipue circa ostia Newae copiosis- 

 sime, Duderovo ; inter Nisii et Narwa etc. Floret a fine 

 Junii ad roedium Julii v. ultra ; fruct. mat. medio Aug. 

 v. prius. Radix 0, sed planta per stolones hyemales bien- 

 oes perennat, ut Epilobia. 



Hist. spec. In ramis Newae fl., ubi cursus ejus tar- 

 dior, una cum Scirpo altissimo copiose provenit (Krasch. 

 ed. Gorter 176i, p. 43); in ins. Kronstadt (Georgi 

 mss. 1795); in ramis Newae 11. minoribus circa insulas : 

 lapideam, crucis et apothecariam copiose (Soboi. Petrop. 

 1799, p. 71, n. 203) et circa insulam Basileensem (Sobol. 

 Petr. ed. ross. I, 1801, p. 222. n. 214); in fossis profun- 

 dioribus (Weinm. Pawl. 1824, p. 139 s. Oenanthe Phell. 

 Lam.); ubique (Turcz! 1823, n. 199); in fossis, locis 

 paludosis copiose (Weinm. Petr. 1837, p. 32, n. 210 s. 

 Oenanthe Phell. Lara.). 



CXXYII. CYNAPIUM. 



Nomen Ethnsa generi quidem impositura est a Lin- 

 naeo 1737, qui ab a. 1733 in Aethusam mutavit, vero- 

 simililer propler colorem plantae viridi - nigricantem, 

 quasi igne combustae : al'^ouo7.. At jam 1699 genus Cy- 

 napium Rivinus oplime slabilivit typo Apio s. Pe- 

 troselino canino Tabern 1388, ila ut nulla ratione rau- 

 tatio nomenclalurae Rivinianae a Ruppio et Dille- 

 nio adoplatae defendenda sit. 



267. C. fievtniRuppius i71S! Dill. = AethusaCy- 

 napium L. [Cynapium Aethusa noraen rectius fuisset) = 



