450 Umbelliferae. 



lis sat frequens et copiose; Pulcovo, Orlino, Wassilkowa, 

 ad cataractas fl. Wolchow, versus ostia fl. Luga pr. Ka- 

 rowina. Floret a medio Julio saltem ad med. Aujj.; fruct. 

 mat. ab inilio v. fine Aug. c? . 



Hist. spec. Krasch. et Gorter, nec non Sobol. 

 verosimiliter jam habuerunt, sed false pro Cynapio aui 

 Conio maculato determinaverunt ; Weinmann 1824 

 sub Aethusa cynapioide M. B. Vidi specimen in sylvis 

 umbrosis Petropoli a. 1817 lectum in Herb. M. Bieber- 

 stein s. n. Selinum Gmelini sibi 1 et e Petropoli jam 

 1823 indicatum in mss. H. Mertens s. n. Conioselinum 

 ingricum. Prima relatio publica in Ind. sem. horli Pe- 

 trop. 1824, p. 22 s. n. Conioselimim ingricum Fischer, 

 eodemque nomine in Catal. plant. Fl. Petrop. apud 

 Turcz. 1825, n. 197; in fruticetis humidiusculis passim 

 Jul. Aug. (Weinm. Petrop. 1837, p. 31, n. 207 s. n. 

 Conios. Fischeri W. et Gr.); exhibita quoque e Petropoli 

 specc. a Kiihlewein 1848 in Fries herb. norm. Suec. 

 XIII, 40! s. D. Conios. tatariciim Fisch. var. Ingrica 

 Fries. 



CXXXI. SELINUM. 



Genus Selinum sensu hodierno a Hoffmann 1814 

 constitutum, typo S. Carvifolia L., sub quo Linnaeus 

 1768 characterem generis inscius dedit, dicens „semina 

 lateribus a se invicem hiant". Genus Selinum apud Lin- 

 naeum mixtum e Thysselino, Selino, Peucedano, Li- 

 gustico et Cnidio. Gaudin 1828 S. Carvifolia L. pro 

 typo generis novi habuit ei Mylinum{Carvifolia) dixit; 

 Bertoloni genus agnovit et nomen Selinum ad genus 

 Thysselinum cum OreoseZmo junctum traustulit ; at re- 

 formatio Selini apud Hoffmann longe praestat; nihilo- 

 minus forte nomen Gaudini substituendum propterea, 

 quod Selinum nomenclaturae Graecorum non satis re- 

 spondcat. 2fXr;ov Theophr., ofXivov XTQ^ialov Diosc, 

 osXiva hodie, est Apium Romanorum sive Ap. graveo- 

 lens L. cullura ; planta sylvestris eXeiooeXivov Theophr. 



