Umbelliferae. 451 



et Diosc, Helioseliniim Plinio, aypioaeXivov bodie 

 Neograecis dicilur. lJ£Tpoa£Xi.vov Diosc. et partim ho- 

 die e%i Apimn Petroselinum L. l7i7coc£Xt.vov Hippocr, 

 Thcophr. Diosc. G alen.=Hipposelinum Plin. Coluni. 

 est Smyrnium olus atrnm L. 'Opeoo£Xtvov Theophr. 

 Diosc. (Plin.), BHselinnm et Thysselinum Plin. ad 

 alias pertinent. Nomen Selinum igitur ad varias Umbelli- 

 feras, odore subsimili gravi acri-aromalico praeditas a 

 veteribus translatum fuit. Radix S. Carvifoliae similcm 

 odorem fortiter spargit. Derivandum forte nomen octto 

 XTj^ 0£Xr]v£<; vel aTio toJ ceXTiviaxou, morbo comitiali 

 lunatico, quod epilepsia laboranlibus noceat, ut Trallia- 

 nus et Avicenna docent, moderate vero sumta ex Ga- 

 leao prosit. 



271. S. Carvifolia L. 1762, exactius definitum 

 1767! excl. synn. quibusd.; Jacq. 1773!! tab. 16 opt! a 

 Linnaeo citata jam 1771 ! in Mantissa II (quo modo hoc 

 intelligiendum ?) = S. Pseudo - Carvi folia Crantz 

 1767 1 1769! primus confusionem apud Linnaeum re- 

 velavit, (nam Carvifolia C. et J. Bauhiui et ideo Seseli 

 Carvifolia L. 1753 ad SelinHm Chabraei Jacq. perlinet, 

 quod verura Peucedanum Carvifolia Bauhinorura sis- 

 tit; sub diverso igilur genere Selinum CarvifoUa L. sub- 

 tiliter defendi potest) = Selinum n. 18 Gmelin Sibir. 

 I, 1747, tab. 48! a Linnaeo 1762 citatum, Ledebourio 

 dubium, mihi optimum videtur = Angelica tenuifolia 

 Rivin. 1699 tab. 18? a L. 1762 citata, propter segmenta 

 nimis lata jam dubia et a Crantzio rejecta = Seseli 

 pratense tenuifoliHm C. Bauh. 1620! e pratis udis Mi- 

 chelfeld, fide Linne qui in herb. Burseri vidit, etiam 

 teste herb. Hagenbachi, amici C. Bauhini et e loco 

 classico a Hagenbachio jun. confirmatum, exordium 

 speciei sistit. 



Radix perpendicularis, subinde radicibus accessoriis 

 filiformibus tuberoso-incrassatis aucta, ad collum vaginis 

 fusco - nigricantibus et petiolorum residuis fibrosis co- 

 mata. Caulis plerumque bipedalis, sulcato-angulatus. Fo- 



