454- Umbelliferae. 



4 lin. longa, 2^2—3 lin. lata, basi et apice cordata, mar- 

 gine undulata ; vlttae commissurales obtectae. Quoad 

 fructus exacie cum specc. Pyrenaicis J. i?a2i;//«/ Gouan 

 1773, tab. 6 et praecipue cum descriplione apud Mert. 

 et Koch 1826! concordans. Pelropoli in lilore subma- 

 rino sylvatico prope Uljanka (Kiihlewei n!); plantam, 

 cujus tantum summilatem fructiferam med. Sept. de- 

 cerptam vidi, ulterioribus observationibus commendo, an 

 y. fructibus maturis, sed involucro communi oligophyllo 

 persistente insuper diversa fuit. 



In pratis udis circa frutices, in sylvis humidis saepe 

 calcatis, umbrosis hortorum, fere ubique copiose, prae- 

 cipue tamen in regione demissa Petrop. exuberans. Flo- 

 ret medio Jul. in serum autumnum; fruct. mat. a fine 

 Aug. V. init. Sept. ^ , sec. R e i c h b. c? . 



Hist. spec. In sylvis hnmidis circa fluvium Strelnaja 

 (Krasch. ed. Gorter 1761, p. 42); ubique in sylvis et 

 pratis humidis, praecipue ad fossas et margmes sylvarum 

 (Sobol. Petrop. 1799, p. 70, n. 201) et prope Zarscoje 

 Selo et Krasnoje Selo (Sobol. Petr. ed. ross. I, 1801, 

 p. 221, n. 212); ubique (Turcz. 1825, n. 19a); in sylvis 

 et fruticelis humidis frequens, Jul. Aug. (Weinm. Pe- 

 trop. 1837, p. 31, n. 203; 1824 casu omissa). 



CXXXIII. ARCHANGELICA. 



Hoffmann 1814 et 1816, nec non Decandolle 

 Archangelicam genere ab Angelica {sylvestri) diver- 

 sam esse demonstrabant. Angelica Archangeiica L. rite 

 remitti potest ad Archangelicam Lobelii 1376. Vaga 

 tunc temporis vox Archangelica vulgo ad Lamium al- 

 bum et purpurenm^ Campanulam Trachelium venit, ut 

 Pena et Lobel. 1370 referunt; Lobelius optime no- 

 men ita fixit, ut quasi Angelicam natura et viribus me- 

 dicatis nobiliorem, nec non affinitatem intelligere possis. 

 Lobelius 1376 de Archangelica Norvegica loquitur, 

 eadem, cujus Dodonaeus 1374 sub Angelica sativa 

 meminit el a qua Lobelius distinxit. Minus certa est 



