Umbelliferae, 469 



minis, more Adansoniano, fortuita et ignota, forsan 

 a Tordylio? 



(279.) T.Anthriscus Gmelinl806! (non Gartner 

 1788! et Monch 1794! quae Scandix Anthrlscus L. 

 sive Cerefolium Anthrisciis) = Torilis ruhella Monch 

 1794! = Tordylium Anthriscus L.! Jacq. tab. 261! = 

 Anthriscus quorundam J. Bauh. fontes Boll. 1598 et 

 1651 c. 6g! fide L. et Haller (facile ad T. helveticam); 

 non Anthriscus Plin., neque Daiech. = Caucalis se- 

 mine aspero flosculis s,\xh-ruhentihus C. Bauh. 1620 

 fig. opt! et herb! teste Hagenbach. 



Tota planta piUs adpressis hispidis scabra. Rami pa- 

 tentes. Folia obscure virentia, 2 — 3-pinnatifida, pinnulis 

 omnibus et pinnis superioribus confluentibus. Umbellae 

 longe pedunculatae. Involucrum 2 — 6 phyllum. Petala 

 alba V. rosea. Aculei fructus subulati incurvi, non glo- 

 chidiati. 



In ripa lapidosa calcarea fl. Wolchow circa cataractas 

 parcius (R. in BuIIet. Acad. 1854, p. 221; Melang. p. 90). 

 Initio Aug. flor. cum fruct. matur. primis. s . 



CXL. CEREFOLIUM. 



Cerefolium s. Caerefolium, quod et Chaerephyllum 

 Graeci vocant, acerrimum sapore, ignis vim habet, ut 

 Plinius XIX, 8 scribit ; conf. Palladius III, 24, X, 

 13, et Apulejus herb. 104, qui Cerefolium scribit. Om- 

 nes patres pro Cerefolio sativo s. Scandice Cerefolio L. 

 habuerunt. Morison 1672! et Rivinus 1699, tab. 43! 44! 

 genus Cerefolium proposuerunt ex Scandice Cerefolio 

 L. et Chaerophyllo sylvestri L. formatum, quod plene re- 

 spondet generi ChaerophyllumTournef. 1694! Hal- 

 ler 1742! et Monch 1794! et p. p. C. Bauh., nec non 

 generi Anthriscus Persoon 1805! Sprengel 1813 

 emend. Hoffmann 1814!, sed utrisque antiquius et no- 

 mine aptius est. Anthriscus [Scandici similis) Plinii et 

 Clusii 1601 testante quoque Fraas est Scandix atistra- 



