482 Caprifoliaceae, 



corymbi raniis primariis 3—4 natis (nou evidenter qui- 

 nis) et meduUa ramorura sordide albo-cinerea (nec can- 

 dida) a descriptionibus recedeates. Medio Juiio flor. et 

 fruct. immaturis. ^ . 



CXLV. VIBURNUM. 



Nomen a vieoy quia ad viendum h. e. ligandum ap- 

 lura est, unde „lenta Viburna''^ dixit Virgilius Eclog. 7, 

 25. Testibus Strabone et Nemesiano, cujusque yir- 

 gulti et fruticis nomen generale Viburnum est. Vibur- 

 num Dodonaei 1553! (et omnium Gallorum teste Bel- 

 loni) est Clematis Vitalba L., Viorna vulgo dicta, ut 

 PenaetLobelius referunt. Viburnum Matth. Gesneri 

 Camer. Dalech. est V. Lantana L. Ab hoc typo Opu- 

 lus Ruellii et Tournefortii genere non differt, mo- 

 nenle Linnaeo 1753. An Opulus Varronis et Colu- 

 mellae idem frulex aut potius Acer campestre sit, du- 

 bitari potest. Ruellius opinionem suam in eo fundatam 

 vidit, quod apud illum ruri Obierus v. Opierus audiat; 

 in Italia inferiori rarius crescit, sed non deest saltem in 

 Fl. Neapolit. et palud. Pontinis. 



285. V. Opulus L. = Opulus Ruellii Vaill, 

 1727 = Lycostaphylus i. e. uva lupina Cord.! 1561 (e 

 vernaculo saxonico, tesle Gesner) = Sambucus aqua- 

 tica Trag. 1552 c. fig! Matth. 1565, Tabern. 1590 c. 

 fig! et plur. patr. = Opulus Ruell. 15371 ex opinione 

 cl. Fraas etiam Columella V, 6 et Varro I, 8; VII, 7. 



Frntex interdum arborescens, ligno albo fragili (hinc 

 non Viburnum Virg. , ut Fraas credit). Folia acerina, 

 3 — 5 loba, subtus (semper in noslra) pubescenti-villosa. 

 Petioli versus apicem glandulosi. Flores albi, exteriores 

 raajores radiantes neulri steriles. Baccae rubrae. 



In fruticetis et sylvis humidis, ad ripas ubique; co- 

 piosissime in regione demissa Petropoli; in elevatis sic- 

 cioribus calcareis (Duderhof, Arbonje, Bornitzy) saepo 



