Slellalae. 489 



^ Fam. xliv. stellatae. 



Char. Herbae © vel "^ . Caules et rami nodoso-arti- 

 culati. Folia simplicia exslipulata, plerumque verticillata. 

 Flores 5, rarius diclines, plerumque tetrameri. Cal. cum 

 ovario connatus, limbo saepe obsoleto. Cor. perfecte su- 

 pera regularis, 4 (3 — 3) flda, lobis aeslivalione valvatis. 

 Stam. tot quot laciniae corollae, iisque alterna. Stylus 1 

 saepc bifidus ; stigm. 2 capitata. Ovarium 1 saepe didy- 

 mum, biloculare, loculis uniovulatis, ovulis anatropis. 

 Fructus e carpidiis 2 coalitis nucamentaceus v. drupa- 

 ceus indehiscens vel manifeslius didymus bipartibilis. Se- 

 mina erecta; embryo rectus v. incurvus in axi albuminis 

 cornei. 



y/ffinitas. Stellatae tantum subdivisionera Rubiacea- 

 rum efficiunt et quidem Coffeacearum, utplurimum foliis 

 opposilis stipulatis praeditarum. Proxima afflnitas inter- 

 cedit cum Dipsaceis, remotior cum Umbelliferis, median- 

 tibus Caprifoliaceis et praecipue Sambuco. 



Qtial. et itsus. Plures propter virtutem amaro-ad- 

 stringentem olim in officinis erant; nunc vix nisi propter 

 radices tinctorias hinc inde quaeruntur. Galii borealis 

 radices rubrae sunl; his mulierculae Finlandiae lanas tin- 

 gunt (Linne); idem praestat G. luteum, cujus flores 

 colorem luteum subministrant et sub praeparatione casei 

 addunlur; herba lac coagulat. Galio Aparine,\xilMo%- 

 corides refert, pastores coli vice utebantur ad eximen- 

 dos e lacte pilos. Asperulae odoratae herba inprimis 

 cxsiccando odora (Penae et Lobelio Lilii convallii 

 idiuslar, Linuaeo Meliloti v. Milii, Bertolonio He- 



