Valerianeae. 50 1 



rius 3 V. 4-) lobus, regularis vel subbilabiatus; tubus basi 

 saepe gibbus vel (In Centrantho) calcaratus. Stamina li- 

 bera, plerumque 3, rarius (in Centrantho) 1, vel {Fedia) 2. 

 Stjlus simplex. Stigm. 2 v. 3, libera v. connata. Ovarium 

 inferum 1 loculare (achenium), vel 2 — 3 loculare : loculo 

 tantum 1 ferlili. Ovulum solitarium , pendulum, anatro- 

 pum. Semina albumine tenuissimo, cotyledonibus longis. 



Affinitas proxima cura Dipsaceis^ ovario numquam 

 2 — 3 loculari et semine albuminoso diversis. A Compo- 

 sitis habitu, inflorescentia, staminibus liberis rarissime 5, 

 fabrica ovarii et praecipue semine (ovulo) erecto non dif- 

 flcile separantur. 



Qualitates et itsus. Unica et vulgaris apud nos Va- 

 leriana radicem V. minoris s. sylvestris officinalem 

 suppeditat, in locis siccioribus praestantiorem, e forma 

 angustifolia seligendara. Continet oleura peculiare aethe- 

 reum et acidura Valerianicum, nec non substantiara ex- 

 tractivam sui nominis. Sapor initio acris, dein amarus et 

 subadstringens; odor penetrans peculiaris aroraaticus, fe- 

 libus catis inde inebriatis gralissiraus. Qualitates has ra- 

 dix siccata per plures annos tenet. Inter reraedia nervino- 

 tonica non exiguam sibi servavit apud raedicos faraam. 



CL. VALERIANA. 



Genus Valeriana apud Linnaeura araplectitur ge- 

 nera Tournefortiana optiraa : Valerianam et Vale- 

 rianellam jara a Columna 1606 et acutius a Moriso- 

 nio 1672 distinctas, praeterea Patriniam Juss., Fediam 

 Monch et Centranthum Dec, ideoque potius totara fa- 

 miliam repraesentat. Valeriana et Nardus C. Bauh. sunt 



