Composilae. 551 



CLIX. TUSSILAGO. 



Btixiov D.iosc, Plinio referente, tussim sedat, quare 

 Tussilago dicitur. «Farfara» in pluribus Codicibus Pli- 

 nii scribitur vfarranum sive farfugium^ Graecis Chamae- 

 leuce» (in quo Plinius errasse videtur, apud Diosco- 

 ridem enim aliter describitur). Haec Farfara ad Tiissi- 

 taginem sjnonymi instar tantum adferri potest ex verbis 

 Plinii alio loco, ubi asserit, quosdam putare Bechion 

 alio nomine Chamaeleucen dici; praeterea ex Matthiolo, 

 qui Farfarani ab Hetruscis dici audivit. Tussilago et 

 Vetasites C. Bauhino tituli generici; sub Tussilagine 

 tamen admixtae suntZTomof/j/nes species. Tournefortio 

 Tussilago ^enus purissimum, aLinnaeo posthac ita cor- 

 ruptum, ut mirum videalur, hunc pro auctore generis a 

 recentissiniis citari. 



319. T. Far^ara Lobel. 1581 fig.! L. = T.vulga- 

 ris Camer. 1588! Tabern. C. Bauh.! Tourn. Vaill. 

 Lamck. = Vngula caballina Brunf. 1330! Trag. = 

 T.syivestris P li n.\ = Tussilago Plin.!— Ruell. 1536, 

 p. 38! Fuchs 1342 fig.! Matth.1534! fig.; Dodon.1353 

 fig.! Lobel. 1376 fig. bona! et plurr. patr. = ^7]xt.ov 

 Diosc! Plin.! — Dodon. gal., Cord. 



Rhizoma crassum, carnosum , scapos plures floccoso- 

 lanatos emittens. Folia cordato-reniformia, raargine si- 

 nuato-denlata, supra glabra, subtus albo-tomentosa. 



In declivibus apricis siccis, praesertim argillaceis, ad 

 margines agrorum et latera fossarum, nbique copiosissime; 

 etiam in graminosis subhumidis. Floret interdura ante 

 medium (10) Aprilis, rarius ab initio usque ad mediura 

 Maji; fr. mat. medio et fine Maji; rarissime fine Maji 

 flores ultimi simul cum foliis novellis; m. Junio folia 

 evolvuntur, quae non raro per hyemem exsiccata in an- 

 num sequentem restant. 



Hist. spec. Beatus Hebenstreit circa Strelnam! le- 

 git flor. sub init. Maji 1750 (Krasch. Ind. mss.); in locis 

 editioribus argillosis et Strelnaja!, et in utraque ripa Ne- 



