Compositae. 555 



formem. Origo americana dubia, ab auctoribus tantum 

 supposita, nec specc. spontaneis corroborata; proxima 

 quae yidi americana s. u. A. simplex ab Un. itin. distri- 

 buta, capitulis subsessilibus dirersa erant. Forte species 

 Europaea, in hortos translata et ex his iterum hinc inde 

 aufuga. 



Radix repens, autumno stolonifera. Caulis pallidus, 

 l-2Vj, ped., simplex, superne lineato-pilosus. Folia cau- 

 lina inferiora et mcdia =ir late ovato-lanceolata longe 

 acuminata, basi in petiolum alatum et ciliatuin attenuata, 

 pauce et grosse serrala, teiiuitate insignia, pellucide punc- 

 tata et dislinctissime reticulala, herbaceo-viridia. Folia 

 stolonum obovato-spatbulala, petiolata, serraturis paucis. 

 Capitula in ramis pauca corymbosa vel imo solitaria, pe- 

 dunculis longis et tenuibus, inferne aphjllis, plerumque 

 strictis insidentia. Squamae anthodii in capitulis aestiva- 

 libus 3-4 lin., exterioribus saepe laxis subfoliaceis; in 

 capitulis autumnalibus vix 2 liu. subaequales, apice vix 

 purpurascentes (in quo descriptio apud Nees differt), basi 

 angustatae. Radii angusti, in vivo albidi, in planta exsic- 

 cata vel decrepita liiacini, in capitulis majoribus 6, in 

 minoribus vix 4 lin. longi, mox revoluti. — Variat in eo- 

 dem loco angustifotius: fol. lanceolatis, superioribus 

 minus evidenler petiolatis, serraluris minus profundis, 

 magis appressis. Haec forma, praecipue si capilulis parvis 

 onusta, accedit ad A. tanceotatum Lejeune [A. teucan- 

 themus Rchb. FI. Germ. exs. n. 974! in variis exempl, 

 quoad habitum diversus, at semper tenuifolius), sed facile 

 foliorum forma, reticulatione opaca, capitulis et pedun- 

 culis distinguitur. 



Petropoli in regione demissa pluribus locis copiosis- 

 sime et apparenler sponte, sed pro aufugo ex hortis habi- 

 tus et propterea forte hucusque praetervisus. In fruti- 

 cetis humidis insularum ad ripas Nevae fl. sitarum t. g. 

 lapideae (1853) et praecipue apothecariae (ex 1848); ad 

 sepes et fossas viae Peterhofianae (1851) et Pargolensis 

 (1848); etiam in ruderibus horti Imp. Tsarskoje Selo (ex a. 

 1846). Floret saltem a fine Julii! usque ad finem Sept. ^. 



