558 Compositae, 



hortis Imp. et aliis copiosissime, floret a primo vere in 

 serura autumnum (Weinm. Petrop. 1837, p. 82, n. 547 

 s. B. perenni, ut seq. — planta subspontanea inventa fuit 

 in sylva, longe ab hortis remota, 3 v^erst. a Bablowa ver- 

 susGatschinam); in graminosis hortorum Imp. Pawlowsk 

 et Tsarskoje Selo disseminata , nunc sponte sua propaga- 

 tur, anlehac vero loco alio inculto prope Pawlowsk obs. 

 cl. Weinmann indigena fuit (R. Petr. 184o, p. 24); ia 

 graminosis extra hortum Imp. Gatschinensem quasi sponte 

 (R. Symb. 1846, p. 231; forma depressa secus vias cres- 

 cens, similior formae apud Rchb. Corymb. t. 27); ad 

 pedem montis Duderhof, olim disseminala. ("el. E. Meyer 

 limitem bor. orient. cum Fago ponit et ccl. Bunge non 

 admittit inler plantas indigenas prov. balticarum Rossiae. 



CLXII. CONYZELLA. 



Dillenius 1719 duo genera proposuit: Conyzellam 

 [canadensem) et Conyzoidem {coeruleam Gesn.), quae 

 poslhac Linn^ 1735 s. n. Erigeron in unum conjunxil, 

 typo Erig. coeruleo J. Bauh. 1651! = Erigeron 3 v. 4 

 Dodonaei!, a Gesnero 1561 pariter Conyzoides s. Den- 

 f eWarm appellato. Sed^Eptyfpwv Theophr. Diosc. verbo- 

 tenus «vernus senex» latine Senecio vocalur, ut Plinius 

 scribit, et Senecio vulgaris L. est, cujus flores cito ac 

 ipso vere senescunt et in pappum mutantur. FIos expres- 

 sis verbis luteus describilur! Hinc male Erigeron nomi- 

 nibus Dillenianis substituitur. Conyzoides Tournef. 

 1706 est Carpesium cernuumy ceterum nomen haud ad- 

 mitlendum. Panios Adans. 1763 (Travto?, unicolor) est 

 quidem Erigeron bonariense L., sed nomen recentius 

 Conyzclld Dilleniand. Conyzoidi Dill. vero exacte re- 

 spondet Trimorphaea Cassinii 1825, nonnullis genus a 

 Conyzella diversum. Tournefort et Vaillant specie» 

 hujus generis ab Astere nondum distinxerunt; jam vero 

 Rajus 1688 genus purum Erigeronti L. conforme habet. 



