60 i Compositae. 



C. SEMIFLOSCULOSAE. 



CLXXVI. LAMPSANA. 



Aafx^^otvYj Diosc. II, 142 jara prius a Romanis (Var- 

 rone II, 16, Celsio, Plinio, Columella) Lampsana 

 el Ldpsana dicta, ad olera sylvestria perlinet. In Graecia 

 Erucastrum incannm simile nomen (Xa/ava) habet et 

 usum, quare cel. Fraas hoc esse profitetur. Romanis 

 forte Raphanistrnm segetum aut Sinapis arvensis, ut 

 Gesner, Anguill., Dalech., Caesalp., Tabern., Co- 

 lumna et alii crediderunt; Lampsana vero Matthioli 

 15381 quoad Gguram multo melius Erucastrum incanum 

 exprimit. Cum descriplio nullibi, ut videtur, apud vete- 

 res exhibita exstet, difficile refutari potest opinio Dodo- 

 naei loo91 Lobelii lo70, Thalii et Camerarii, quo- 

 rum Lampsana in dignitatem generis hodiernia Tour- 

 nefortio evecta fuit. Vaillantl, Necker, Jussieu 

 et DecandoIIe scribunt ad imitationem Dodonaei: 

 Lampsdna; Linne ab a. 1740 Ldpsana, quae vox legiti- 

 ma est, asserente Bellonio III, 8l. Origo nominis du- 

 bia; a XaTrtetv lambere, Ruellius suspicalur; a lasana: 

 Pena et Lobelius, qui Lampsanam Italis «di landri et 

 di lasana» vocari scribunt; an forte similitudo quaedam 

 adest cum Chrysolachano Plinii? quod Dodonaeus cum 

 Chenopodio bono Henrico et Ruellius fide C. Bauhino 

 cum Lampsana combinavit. Aa/avov quaelibet planta 

 oleracea appellata fuit. Opinio Dodonaei inde suspecta, 

 quod Dioscorides scribat, Lampsanam plus nutrire, 

 quam Lapathu,m; an var. crispa (Boerh. Linne)? 



355. I. Dodonaei Camer. 1588!; ThaL 1588 (du- 

 plicem habet, fol. integris et divisis); J. Bauh. 16ol fig.! 

 Rupp. 1718 in indice = Ldpsana communis L.! = Z. 

 vulgatissimaY aiU. 1721 =■ Lamps. domestica C. Bauh. 

 1623! et herb. = Lampsana Dodon. lo59! fig., lo83 fig.! 

 Lobel. 1570 fig.! et plurr. 



Folia tenuia, deutata, inferiora lyrata: lobo terminali 



