Composilae. 607 



pluribus locis Fl. Pelr. eJTeralum v. subspontaneum (circa 

 urbem, Tsarskoje Selo, Gatschina, Duderovo, ins. Kron- 

 stadt) plerumque parce; Iwangorod pr. Narwam. Floret 

 ab inilio Julii sallera ad flnem Aug. '^ (Dec. Koch; per 

 pluresannos: Dodon.), S sec. Rchb. et Weinm. Planta 

 Pelr. e seminibus culta, lloruit Jun. et Jul. anni secuudi. 

 Hist. spec. Petropoli in pralo juxla hortum palatii 

 Imperialis aeslivi ((iorter FI. Ingr. 1761, p. 127 s. C. 

 Intybo L. ut seqq. — Krasch. adhuc ignotum), quo vero 

 loco omnes plantae deslructae sunt, ad margines agrorum 

 circa Ribacziam et in superiori regione Newae (Sobol. 

 Petrop. 1799, p. 186, n. ol2; ed. ross. II, 1802, p. 126, 

 n. 527); ad agrorum margines et in ruderatis parce, 

 (Weinm. Pawl. 1824, p. 371 et Petrop. 1837, p. 77, n. 

 516); rarius in oleraceis, Toxowae copiose (Prescott ex 

 Turcz. 1825, n. 477). 



CLXXVIII. APARGIA. 



'ATrapyia Theophr. VII, 9 inter herbas ad radicem 

 tantum foliatas solo nomine enumeratur. Apargia Da- 

 lecbampii 1586 teslibus jam Haller et Linne, nec 

 non tigura Dalech. est eadem planta vulgaris, quam Don 

 1829 Oporiniam dixit [Scorzoneroides Monch 1794); 

 solus C. Bauh. etiam sub Hypochoeride radicata: Apar- 

 giam citat, cui sententiae quoque syn. Dodonaei a Da- 

 lechampio allegatum favet. Scopoli 1772 iterum no- 

 men Apargia resuscitavit pro genere Taraxaconoide 

 Vaill. : Leont. hastili L., L. incano Schrank et Thrin- 

 cia hirta Roth. Apargia Willd. spec. pl. (et prius 

 Hoffmann 1791!, nec non Host 1797) a Thrincia dis- 

 linctum genus, fere purissimum, omnino respondens 

 Leontodonti Rchb. Cel. Reichenbach 1831, duce Jus- 

 siaeo 1789, in locum Apargiae genus Leontodon Lin- 

 naei emendatum restiluit, pappo plumoso fundatum, ut 

 Linne in charactere generico (sed verosimililer errore 

 quodam) jubet. Nomen L.eontodon a Llnnaeo primum 

 1737 introductum, translatum a genere Dens leonis Tour- 



