ComposHae. 625 



flue Desfontaines Picridium {vulgare] appeliavit et jam 

 priusRoth 1787 et Monch 1794 Reichhardiam; hanc ip- 

 sam servalo adhuc nomine Crepalo et Terracrepalo vocant 

 Itali testibus Dalechamps et Bertoloni; Fraas credit 

 esse av^puaXa Theophr.VH, 8. Genus igitur Vaillantii 

 non leviter aholiri potest. Praeterea Vaillant 1721 ge- 

 nus Hieracioides constituit et ab Hieracio hodierno 

 optime characteribus distinxit, quod Haller 1742 recepit, 

 quamquam ab Hieracio vix raanifeste diversum esse confi- 

 tetur et quod exacte cum recentiori genere Crepis L. ref. 

 Koch 1846 coincidit. Linnaeus ab a. 1737-1754 genus 

 quoddam Crepis habet pappo longe plumoso; in Hort. 

 (.'liff. 1737 unica hujus generis species est Leontodon an- 

 tumnale L. (quod Terra crepoli ab Hispanis vocari scribit 

 Dodonaeus lo83) et in appendice additur Crepis alpina 

 L. ; in Hort. Upsal. 1748 et Spec. pl. 1753 genus suum 

 magis conforme ^ecii Hieracioidi\ di\\\. et ejus loco po- 

 suit. Tali modo per Liunaeum et asseclas ejus Crepis 

 perversa, spuria et injusta ad nos pervenit. Monchl794 

 genus quoddam aBarkhatisia)}{Barkhusenia Hoppe 1829, 

 Borkhaiisia Boehm. ex Sprengel 1826, Borkhausenia? 

 Barckhaiisenia?) acheniis evidentius rostratis a Crepide 

 L. segregavit, quod tamen observante Koch illimitabile 

 in Crepidem ref. transit et serius ab ipso deletum fuit, 

 cui recentissime Grenier assentitur. Non sine longa 

 haesitatione nonien Hieradoides , Vaillantio et Hal- 

 lero olim bonum, iterum resuscitavi, cum ejusmodi no- 

 mina in voidesn terminata a recentioribus (Decand. Endl. 

 Benth.) tantum pro sectionibus vel subgeneribus admit- 

 tuntur, ut in praesenti casu a DecandoIIio; sed aliud 

 huic conforme in scriptis botanicis non inveni; hinc aut 

 Geraciiim Rchb. 1831 et prius, reformandum fuisset, aut 

 Arneium Lessing 1832 et Monnier (non Necker 1790, 

 quod genus Pilosella C. Bauh.!) alia facie restituendum, 

 aut Barkhausia ampliOcanda. Sed haec omnia superflua 

 videntur, cum in ipsis speciebus Ingricis transitum in 

 Hieracium observare licet, indicante olim Haller et non 

 obstante cel. Fries. qui (Monogr. Hierac. p. mlV) tantu 



Maj. IS.%. 40 



