Campanulaceae. 661 



crenulata. Paniculae subcorymboso-fasligialae lucidae ra- 

 mis patulis. Calycis laciuiae subulatae. Corolla V^-V^ po"« 

 basi angustior, fere infundibuliformis. Capsula ut in C. 

 persici folia dehhcens; semiiia minula. — Semper glaber- 

 rima, etiam in ovario. Variat macra, uniflora, multicaulis, 

 etiam albiflora. 



In pratis, ad margines sjlvarum, per totam Ingriam 

 copiose. Floret a med. Jun. ad med. Sept.; fruct. mat. a 

 fine Junii v. serius. c? . 



Hist. spec. Circa CatharinenhofF, fl. Jul. (Amraan mss. 

 1735, n. 67, ex syn. Dillen. et Merret Pinax); in prato 

 ad ramum Newae fl. Tschornaja Retschka, prope Petro- 

 polin a latereViburgensi (Gorter, nec Krasch., FI. Ingr. 

 1761, p. 33; Sobol. Petrop. 1799, p. 53, n. 156; ed. ross. 



I, 1801, p. 170, n. 162); Koirov^^a sec. Falk et in praedio 

 ill. Com. Czernischew ad 17 werstam viae regiae, quae 

 Peterhoflum ducit (Gorter Append. ad FI. Ingr. 1764; 

 additur var. albiflora); in pratis humidis, in campis et ad 

 margines sylvarum, fl. Majo- Jul. (Liboschitz et Trin. 

 Fl. Petrop. et iMosq. 1818, p. 72, tab. XXIII); in campis, 

 arvis et nemoribus frequens (Weinm. Pawl. 1824, p.105 

 cum var. albiflora); ubique (Turcz.! 1825, p. 153); in lo- 

 cis cultis et in graminosis, Jun. ad Aug. (W e i n m. Petrop. 

 1837, p. 24, n. 152). 



j4dnot. 1. C. Rapuncnlus L. Newa (Falk Beitr. 



II, 1786, p. 127; Sewergin Bot. ross. II, 1794, p. 46, 

 n. 42), pro planta erronea declarata in R. Diatr. 1845, p. 

 46; statio Petrop. igitur delenda in Ledeb. FI. Ross. II, 

 1846, p. 887. Verosimiliter C. patula L. erat. Proxima 

 omnino C. Rapuncnlus dignoscitur: panicula subracemosa, 

 pyramidata, apice attenuata, pedunculis longioribus basi 

 (nec apice) divisis; fig. bona apud Lobel. 1576 s. n. Ra- 

 puntium parvuni. 



^ldnot. 2. C. uniflora L. in prato amoenissimo ad 

 fl. Wolchow (Krasch. ed. Gorter 1761, p. 33, cum ob- 

 serv. ), ubi unicum tantum specimen inveni (Krasch. 

 mss, n. 231 , ex R. Dialr. 1845, p. 46, ubi pro planta er- 

 ronea declarata). Auctoritate solaGorteri recurrit apud 



