heret quam maxime xoetuendum erat. Hiiic 

 quasi appendicis loco speciemm syllogen seor- 

 sim edere apud animum constitui; idque in 

 conchyliis eo magis necessarium esse intellexi, 

 quum permultas species, recentiori tempore 

 promulgatas, in secunda Lamarckiani operis 

 editione frustra quaesiverim. Itaque amicissi- 

 mum Th. Miiller, strenuum scientiae naturalis 

 cultorem, cujus et doctrinam et singularem 

 hujusmodi rerum accurationem cognoveram, 

 adhortatus sum, nt hanc curam in se suscipe- 

 ret. De consiHo atque ratione opuscuH jam 

 ipse in prooemio fusius disseruit nec quod in- 

 super addam habeo, nisi ut prosperum faustum- 

 que successum huic libello optem. 



Nisi novarum specierum exempla sub ocu- 

 lis hnbeas, de dignitate earum vix certum ju- 

 stumque judicium dari posse, jure monuit au- 

 tor. Quo magis igitur eos, qui de singulis re- 

 ctius cognoverint, admonitos rogatosque volo, 

 ut nobiscum citius observationes suas commu- 

 nicent, quae vel in scientiae naturahs promptua- 

 rio meo, vel in sequente hujus operis volu- 

 mine propediem apparituro publici juris fiant. 

 Sic enim facillime ac citissime cuilibet occur- 

 ritur errori, priusquam nocuas radices allius in 

 scientia egerit. Valete atque favete incepto. 

 Dabam Berolini d. xxv. Juuii. MDCCCXXXVI. 



