MOISOGIiAinilCA DliSCRIPTlO. 200 — 5 



Distributio geographica, 



Melastomacere in universum zonam intertropicam utriusque 

 orht^A incolunt, rarissime Cancri aut Capricorni iimites transgre- 

 dientes. Quoa in veteri frigoris magis patientes sunt, in Asia ad 

 30""' imo et 35"" iineam borealem , in Africa australi ad 3/i.""' li- 

 neam meridionalem usque recurrunt ; novi continentis in he- 

 mispheerio septentrionali quaedam paulo audaciores ad 40"" gra- 

 dum perveniunt, in meridionali, ultra 30""" forsan nullse adhucdum 

 repertse. 



Nec omnibus locis Melastomacearum pariter ferax zona fervida 

 est. Earum copiosissimum agmen e solo irriguo Americae cnequi- 

 noctialis insularumque vicinarum gignitur. Maxima quoque ca- 

 terva Asice orientalis regiones calidiores insulasque Oceanise 

 occupat ; e Nova-Hollandia vero vix non exulantur. Africa} Me- 

 lastomaceis noverca tellus nonnuUas in ambitu meridionali a 

 Zanzibaria ad Senegaliam alit, caeteris partibus prorsus in- 

 hospita. Plures in umbrosis valhbus Madagascaria^ vigent. 



Subordinum hsec est distributio : Melastomese amphigeae sunt ; 

 Kibessiese et Astronieae Indiam et insulas Oceanise tenent ; Me- 

 mecylese ab Africae ora occidentali ad Indiam exspatiantur ; Mou- 

 ririese soUus Americse meridionalis sunt incolae. 



Species angustis Hmitibus ut plurimum inclusae, raro plurimos 

 gradus latitudinis aut longitudinis explent. Nulia novo et veteri 

 continenti, imo nuilum genus commune est ; suas proprias stirpes 

 terra quaevis aht. 



Ordinis subdivisio, tab. X. 



Melastomaceae quantum nobis innotescunt, in quinque subordi- 

 nes dividuntur quorum characteres sic sistimus. 



I. MELASTOMEyE. Calycis limbus simplex aut dOpUcatus. Sta- 

 mina saepissime inter se inaequaUa, id est quee cum petaUs alter- 

 nant majora, caetera minora interdumque steriUa,i mo sed rarius 

 omnino obsoleta et nulla. Antherae apice 1-2 rarius /i-porosce, 

 rarissime rima unica aut dupiici longitudinaU dehiscentes ; con- 



