2 — 197 C. IVAUDI]^. MEI.ASTOMACKARUM 



acerba fortuna reluctantem revocavit. Diis enim placuit ut dira au- 

 ditus jactura afflictarer, quae me ab liumano commercio segrega- 

 tum jam fere biennium detinet. Quse ergo oblectamenta, quod so- 

 lamen nisi in studiis et improbo labore supererant? 



Melastomacearum speciebus describendis ordinandisque plu- 

 rimi auctores a Linngeanis Donaeanisque diebus operam navave- 

 runt , soli Candollseo contigit ut, totam familiam complectens , 

 tribuum rudimenta exliiberet ; cujus opus pro tempore sane lau- 

 dandum , nimio tamen absolutum impetu, revisionem poscebat. 

 Post hunc, celeberrimi Martius et Ciiamissoes, quos artis descri- 

 bendi magistros Germaniae Gallia invidet , stirpes brasilianas le- 

 gentes, materiem incudi redditam iterum et belle quidem tracta- 

 verunt, ita ut nullius Melastomatograpiii opus suo sequiparandum 

 dicam. Maxima quoque laus Blumio debetur qui primus Candol- 

 laeanarum tribuum tenuitatis conscius, novas proposuit , de spe- 

 ciebus indicis et javanicis scite disserens. Quos secundum , in 

 Britannia Lindleyius, Hookerius Bennetiusque ; in Gallia Richar- 

 dius; in Germania Kortlialsius et Schlechtendalius pluresque aUi, 

 Melastomacearum condendo systemati ingenii opem contulere ; 

 imo inter hujusce aetatis rei herbarise indagatores, vix ullus fuit 

 qui aedificio , varia fortuna miUtans , lapiUum suum non praebe- 

 ret ; quorum operam hic indigitandi nec locus nec otium est. 



Tot et in tam diversas partes membra disjecta ut in unum cor- 

 pus coalescerent molimen suscepi ; quem si exitum non assecutus 

 fuero , nuUum saltem temeritatis dedecus patiar. Mihi, spero, 

 laboris immensitatem et ipsa auctorum fcecundidate in dies cres- 

 centem confusionem excusationi habebunt botanici. 



Nunc de operis conformatione et consilio pauca dicam. Solas 

 species, uti titulus indicat , quae Musaei Parisiensis penes sunt, 

 describendas habere volui ut, si propter descriptionis defectum 

 aut errores quos parum caverit humana natura, in animo lectoris 

 diibium remaneret , ad typum ipsum loco certo asservatum 

 semper recurrere Uceret. Facile quidem , si Ubuisset privatis aut 

 externis herbarUs uti , species novas numero adjunxissem, quas 

 negUgere malui quam vagantes aut difficile reperiendas in me- 

 dium ferre. Nec caeterum tanti habui longam specierum gene- 



