XHI 
sunt magnamque partem vegetationis efficiunt. — Alias vero 
insignes accipimus plantas, at Thesium alpinum (in septen- 
trionali tantum), Potentillam incanam. (ad Calmar etiam oc- 
currit, P. collinàm, Oxytropin campestrem , Lathyrum he- 
terophyllum ` copiosiorem, Daphnen Mezereum,  Arabidem 
arenosam var. borealem. -- Magnas plagas interioris gub. 
Calmariensis tegunt. vastae silvae coniferae, in quibus vegetatio 
€ H 
pauperrima. —  Insigniores praeterea sunt in Smol. orientali: 
Arnoseris minima, Hieracium cymosum, H. auriculaeforme, 
H. gothicum, Anagallis, Geranium columbinum, G. molle, 
G. dissectum, Saxifraga tridactylites, Pulsatilla pratensis; 
Myosotis versicolor, M. stricta, M. collina, Sambucus Ebulus, 
Pulmonaria angustifolia, Carex evoluta, C. divulsa, Melica 
uniflora, M. ciliata. — Ad amnes haud rarae sunt Achillaea 
Piarmica et pulcherrima Osmunda regalis. — ln. meridio— 
nali parte (a Wärnanäs ad fines Blekingiae) crescit Carpinus. 
9. Smolandia Borealis. 
Hoc nomen imponimus regioni, quae efficit septentrio- 
nalem gub. Junecopensem. Septentrionem versus extenditur 
usque ad fines Ostrogothiae et Wettern lacum, meridiem versus 
usque ad Emán et lineam, per par. Sandsjö, Bringetofta et 
Svenarum ad Lagam ductam. | Complectitur haec regio, cujus 
vegetatio recedit a quum Smolandiae mediae, tum occiden- 
talis, territoria. N. et S. Wedbo, Tveta, Wista atque partes 
septentrionales territ. ` Östra et Westra. Ad hanc regionem 
seorsim  describendam maxime id nos impulit, quod multae 
plantae septentrionales. v. c. Galium trifidum, Potentilla al- 
pestris, Carex globularis, Calamagrostis | Halleriana , C. 
phragmitoides et Alnus incana, quae inter Wettern et Som- 
men (ad quos lacus copiose!) occurrit, Aic habent quasi ter— 
minum australem et circa lacum Wettern invenimus vegeta- 
tionem peculiarem, Carice arenaria, Elymo arenario, Li- 
thospermo. officinali aliisque insignem. Certe baec. regio aegre 
cum Smol. media conjungi potest; vegetatio potius cum Smol. 
orientalis. convenit. 
