XIV 
Vulgares plantae omnino eaedem sunt, quas in Smiol. 
orientali crescentes enumeravimus; rarescunt tamen Pulsatilla 
vernalis, Herniarta glabra, Melampyrum: nemorosum, Al- 
hum Scorodoprasum, Orobus vernus.  Vulgatiores . vero, 
quam in Smol. orientali, sunt in pratis Intybus praemorsus, 
Cirsium ‘heterophyllum, in agris Galeopsis- Ladanum, in 
paludibus Eriophorum alpinum, Cardamine amara ceterae- 
que. — Huic regioni maxime propriae videntur Aquilegia 
vulgaris et Berberis +), Cerasus avium, Cirsium acaule, Ane= 
mone ranunculoides, Pimpinella magna, Potentilla rupe= 
stiris, Saxifraga Hirculus, Festuca gigantea, Hieracia 
multa (pratense, aurantiacum, Oreades, saxifragum, go- 
thicum etè.) Atropsis praecox, Erysimum hieraciifolium etc. 
Circa Jönköping videtur nobis quaerendus terminus vegetationis 
orientalis et occidentalis. (Taberg montem Smol. occidentali adnu- 
meramus ob vegetationem pauperrimam!) Sic non magis occidentem 
versus quam in regione Junecopensi lectae sunt Lonicera Xylo— 
steum, Asperugo procumbens, Lathraea, Verbascum Tha- 
psus (rarius in Taberg); Rhamnus catharticus, Ribes alpinum, 
Laserpitium, Trifolium montanum., Orobus vernus ceteraeque. 
9. Smolandia Media. 
Comprehenditur .. hoc nomine. Smolandia fere meridionalis, 
quae sita est inter gub. Calmariensem et Lagam fluvium. 
Infra Smol. Borealem sita est et meridiem versus extenditur 
ad fines Blekingiae et Scaniae. Haec regio ita circumscripta 
minus insignis est plantis, quae ibi crescunt, sed optime de- 
signatur eo, quod. variae alibi frequentes plantae mire rare~ 
scunt vel omnino deficiunt. v. c. Plantago media, Lamium 
album, Tussilago Farfara, complures plantae ruderales v. c. 
Cynoglossum officinale. In meridionalem partem irruit vegetatio 
Scanica; hic enim leguntur Thalictrum aquilegifoliun, Vicia 
lathyroides, Hypochaeris` radicata, Thymus Chamaedrys, 
Galium saxatile; | Carpinus Betulus (quae vix ad Wexiö 
1) Regionis Junecopensis maxime characteristicae plantae, Fries, Fl. 
Scan. p. 
