XVII 
arvensi, Gymnadenia albida, Pilularia, Lycopodio inun- 
dato, Blechno, Scirpo fluitante, Gentiana Pnewmonanthe. 
Quae quamvis minus frequentes crescant, insigniores tamen 
afferendae Hypochaeris glabra, Hieracium anfractum , Lo- 
nicera ` Periclymenum, Galeopsis | pubescens, ` Pedicularis 
Sceptrum Carolinum, Utricularia neglecta, Imperatoria, 
Genista pilosa, Scirpus multicaulis, Carex microstachya, 
Aira flexuosa var. uliginosa, Equisetum riparium, Sper- 
ganium fluitans, Osmunda regalis, Botrychium Matri- 
carioides. 
lta procedendo ab exterioribus plagis ad interiores, pau- 
periorem semper invenimus vegetationem, atque numerum spe- 
cierum minui videmus usque eo, ut Smolandia occidentalis vix 
habeat 500 species, quum orientalis offert circiter 900. Si igitur 
magnitudinem Smolandiae respexeris, vegetationem potius pau- 
perem, quam divitem vel opulentam diceres, in primis si eam 
cum provinciarum adjacentium comparares, Atque est Smo- 
landia omnino provincia  pineto-montana, quare ejusdem 
vegetatio magis montosam quam campestrem se praebet. Plures 
eminentiae vel altitudines, ut jam observavit Wahlenberg, 
coarcervatae, quamvis minores, magis efficiunt ad vegetationem 
montosam reddendam, quam unum alterumve cacumen magis 
separatum et discretum, licet aliquantulum altius. Sic regio 
supra Westervik, quae plerisque valde montosa videtur, habet 
vegetationem magis campestrem quam montanam, cum contra 
par. Femsjó, eminentiis minus conspicuis insignita, valde mon- 
tosa vegetatione praedita sit. Quod jam de Femsjó diximus, 
in maximam partem Smolandiae, certe interioris, transferri 
potest. Et Smolandia est, ut ita dicam, "Norrlandia in media 
Gothia.” — Smolandia (ut reliquae provinciae Gothiae) in- 
signis est copia Synantherearum; qua familia nulla in Smo- 
landia majorem praebet numerum specierum. Hieracia etiam 
magnam partem vegetationis efficiunt, licet specierum numerus 
3 
