290 Ign. Urban, 



minimis supra rarissime obtectis vel subglabris, subtus densissime vestitis atque subgriseis, 

 setis paiicis urentibus utrinque — subtus parcius — intermixtis. Flores apice caulis solitarii 

 erecti vel erectiusculi 5-meri; pedicellus brevissimus 3 — 4 mm longus; prophylla euphyl- 

 loidea usque ad 4 cm longa, 1,3 cm lata, setis dense obsita. Calycis tubns obconicus, 

 6 — 7 mm longus, superne item crassus, pilis antrorsum spinuligeris minimis densissime ob- 

 tectus, setis urentibus densissime intermixtis; lobi 5 in aestivatione aperti remoti, sub anthesi 

 erectiusculi, lineares, 1,1 — 1,2 cm longi, 2 — 2,3 mm inferne lati, obsoletissime ac remote den- 

 tati, apice acuti, utrinque pube foliornm. Petala 5 in aestivatione valvata, sub anthesi 

 erectiuscula, profunde cymbiformia, 1,7 — 1,8 cm longa, 1,2 — 1,3 cm lata, 1 — 1,1 cm profunda, 

 margine non alata nee recurvata, verosimiliter lutea, dorso pilis modice longis antrorsum 

 spinuligeris parce aspersa, setis non raro obviis. Squamae a latere visae semilunatae, ab 

 apice distinctissime compressae ac saccato- convexae, a dorso late ovatae, 6 — 7 mm longae, 

 5 — 6 mm latae, dorso sine carina, nervis 3 usque ad apicem procurrentibus atque hoc loco 

 distincte anastomosantibus, filis nullis, antice medio profunde incisae, lobis hoc modo formatis 

 integris apice subacutis margine non incrassatis inferne sensim latioribus et in parte '•/j 

 squamae alt. breviter cornutis, dein inferne anguste alatae ac paullo incurvatae, utrinque glabrae. 

 Staminodia 2 interiora squama multo longiora, 1 — 1,1 cm longa, basi paullo incrassata ac 

 dorso appendice plana membranacea margine ciliata oblonga er. 3 mm longa aurantiaca vero- 

 similiter nectarifera notata, superne sensim attennata ac apice longe subulato - filiformia, fere 

 nndique dense sed obsolete papulosa. Stamina 60- — 70, bene evoluta 1,3 — 1,4 cm longa, 

 filiformia, glabra; antherae juniores nigrae. Stylus crassus triangularis e lamellis 3 facile 

 solubilibus conflatus. Ovarium inferum. Placentae 3 a basi usque ad apicem progre- 

 dientes late bifurcatae; ovula numerosissima mnltiseriata, minima. Capsulam maturam non 

 vidimus. 



Habitat in Argentinae provincia Salta prope Nevado del Castillo: Hiero- 

 nymus et Lorentz (a. 1873). 



Floret m. Mart. — April. — V. s. in herb. Hieronymus (nunc Berol.) 



15. Cajophora carduifolia Fresl, caule erecto, rigido, crasso; foliis ovatis us- 

 que late ovatis, pinnatifidis usque pinnatisectis, pinnis late ovatis distincte sed non 

 profunde serratis, lobis serraturisve semper acutis; floribus 5-meris. in apice caulis solitaviis; 

 petalis 2,6 — 2,8 cm longis; squamis margine apicali semper manifeste tenuibus, non in- 

 crassatis nee antice incisis. 



Cajophora carduifolia Presl Bei. Haenh. II. (1831) 42; Walp. Bep. II, 227. 

 '} Blumenbachia carduifolia Ball et (errore) Loasa carduifolia Ball in Journ. 

 Linn. Soc. XXII (1885) p. 39. 



Caulis erectus 25 cm et ultra altus, inferne 3 — 4 mm crassus teres, laxe foliosus, 

 brunnens vel griseo - brunnens , pilis parvis antrorsum spinuligeris densissime vestitus vel 

 tomentosus, setis praesertim superne dense intermixtis, simplex, apice flore solitario coronatus, 

 gemmis serialibus nullis. Folia opposita et decussata, ambitu ovata usque late ovata, usque 

 ad 11 cm longa, 4,5 cm lata, petiolo usque ad 2,5 cm longo, pinnatifida usque pinnatisecta, 

 pinnis late ovatis, distincte sed non profunde serratis, lobis serraturisve semper acutis, pilis 

 anti-orsum spinuligeris supra rarissime obviis, subtus densissime vestita vel griseo -tomentosa, 

 setis supra densius, subtus parcius vel parcissime intermixtis. Flores apice caulis solitarii 



