— 81 — 



noodig wezen, de ontleedkundige bijzonderheden betrekkelijk hora en kuit van 

 de Serrani volgens de onderzoekingen van dufosse iets nader uiteen te zetten. 



Bij de zeebaarzen komen orificium anale, oviductus en urethra in eene soort 

 van kloak uit; van deze is de anus naar voren geplaatst en van de twee an- 

 dere mondingen gescheiden door eene slijtaviiesplooi; op den anus volgt de ovi- 

 ductus, die in den toestand van uitrekking een konischen vorm aanneemt en met 

 een 1 tepel buiten de kloak uitsteekt; het meest naar achteren ligt de urethra- 

 monding, welke veelal aan den top van eene kleine papil eindigt. 



Opent men de buikholte, dan herkent men dadelijk de inwendige geslachts- 

 deelen, welke, even als bij andere beenachtige vissehen, tusschen rectum en de 

 pisbereidende organen gelegen zijn. Op den eersten blik ziet men de eijerstok- 

 ken in de gedaante van twee langwerpige zakken, die naar achteren ineensmelten 

 (canalis communis van DufossÉ) en in den oviductus uitkomen. Schijnbaar op 

 deze eijerstokken liggen de zaadbereidende organen. Om namelijk de verhouding 

 tusschen beide goed te begrijpen is het noodig te weten, dat de wand van den 

 eijerstok nit drie rokken bestaat, van buiten naar binnen gaande uit het buik- 

 vlies, een spierrok en eene slijmvlieslaag. Tusschen de twee binnenste rokken, 

 dus eigenlijk niet op den eijerstok, maar tusschen spierrok en slijmvlies ligt nu 

 het spermatische apparaat, bestaande uit de testis een stelsel van vacuoles en een 

 ductus ejaculatorius De testis doet zich voor onder de gedaante van een band, 

 die in zich zelven terugkeert, den eijerstok omgeeft op de plaats waar hij in den 

 canalis communis overgaat en in ziju verloop twee bogen en twee hoeken vormt 

 De testiculaire bogen worden onderscheiden in een' bovensten en in een dikkeren 

 ondersten die van regts naar links over den canalis communis verloopen. De hoe- 

 ken in de testis ontstaan, doordien de bogen niet eenvoudig circulair in elkander 

 overgaan, maar zich naar voren ombuigen en zich eerst vrij ver van de plaatsen 

 van ombuiging ontmoeten. Men moet dus een' regter en linker testiculairen hoek 

 onderscheiden. 



De zelfstandigheid van de testis bestaat uit een groot aantal blindzakjes, coeca, 

 die meestal vertakt zijn. In de maanden November en December zijn zij ver- 

 stopt, maar in de daaropvolgende maanden en vooral bij het naderen van den 

 rijdtijd zetten zij uit en vormen in dien toestand buisjes, welke met hunne ein- 

 den aan de oppervlakte van het orgaan oneffenheden teweegbrengen, die eenige 

 gelijkenis hebben met hersen windingen. Van uit deze coeca ontstaan nu de 

 zaadgangen, die uitkomen in het vacuoleustelsel (eenigzins vergelijkbaar met 

 het rete Halleri in de testis van den mensch), bestaande uit een tal van fijne 

 anastomoserende buisjes, die tusschen spierrok en slijmvlies van den canalis com- 

 munis naar boven en achteren verloopen en ten slotte overgaan in den ductus 

 ejaculatorius. Dit vacuolenstelsel vormt dus eene soort van onregelmatigen gor- 

 del om den canalis communis, naar voren begrensd door de testis, naar achteren 

 door den oviductus. 



Met betrekking tot den ductus ejaculatorius, die aan de bovenvlakte van 

 den oviductus verloopt, dient nog te worden opgemerkt, dat hij zeer kort en 

 naauw is en voorzien van zulke teedere wanden, dat hij slechts met eene loupe 

 is waar te nemen. Hij heeft de gedaante van een kegel, waarvan de basis naar 

 voren ziet en de open top in het kanaal der urethra, gewoonlijk ter hoogte van 

 den bodem der kloak, aan de basis van de papilla urethralis uitmondt. 



Alle holten van den beschreven apparatus spermaticus bevatten met het nade- 

 ren van den rijdtijd en gedurende die periode zelve, de kenschetsende elementen 

 van het zaad, namelijk de spermatozoïden, die, zoo als zich liet vermoeden, veel 

 II. 6 



