— 88 — 



in de holligheid en op den omtrek van laatstgenoemd gedeelte nog te zien. Bin- 

 nen de tandkas wijkt de vorm niet van den gewonen af. De voorvlakte is 

 even "lad, doch aan den top smaller, dan gewoonlijk. De achtervlakte vertoont, 

 lot ruim 10 mm. buiten de tandkas, de gewone sleuf, doch daar begint de 

 toestand abnormaal te worden. Aan het binnenvlak immers ziet men eene 

 "•ootvormige diepte, waarin de linker tand gedeeltelijk en op bijzondere wijze 

 sluit. Deze soot is echter niet alleen ontstaan ten koste van de binnenvlak - 

 te maar tevens van het achtervlak. De goot is geelachtig en heeft een rimpeli- 

 o-en wand, als gevolg van den invloed van eene opvolgende inwerking. Ook aan 

 de buitenvlakte heeft het bovenste gedeelte, ongeveer ter lengte van het gootje, 

 "•lazuur verloren door eene of andere schuring. Het binnenvlak is daar evenmin 

 volledig. 



De linker onderste snijtand is tot 40 m.m. uitgegroeid en schuilt weinig min- 

 der diep, dan de regter, in zijn kas. Voorvlakte en top z ; in normaal. De ge- 

 wone sleuf aan den achterkant is, ter zelfde lengte als bij den regtertand, aan- 

 wezig, doch verder is de geheele achtervlakte en een gedeelte van het bui ten vlak 

 regelmatig afgesleten en glad. Het gootje is ondiep en geheel gevormd in de bin- 

 nenvlakte, loopende bijna tot aan den top. 



Aanvankelijk zijn beide tanden gescheiden, doch weldra raken zij elkaar. Daar 

 begint de rand der voorvlakte van den regter tand onder den linker heen te val 

 len, zoodat de kant van laatstgenoemden in het gootje van den eerstgenoemden 

 Ü2:t. Beschouwt men de tanden aan den achterkant, dan valt in het oog, dat 

 beide een vrij normalen vorm behouden, totdat zij elkaar raken. Ik zeg //vrij 

 normalen," want men kan het eene kleine afwijking noemen, dat de achtervlakte, 

 ter weerszijde van de sleuf, ronder dan gewoonlijk is: d. i. dat de alveolaire toe- 

 stand van den omtrek is bewaard gebleven, die anders bij het te voorschijn tre- 

 den buiten de kassen, door de schuring van de boventanden reeds wat vlakker 

 pleegt te worden. De regter tand valt hier in het gootje van den linker. De 

 afgeschuurde gedeelten, liggen in schuinsche rigting naast elkaar, en de gladde 

 regtsche top steekt boven den meer beitelvormigen, linkschen uit. 



De afstand tusschen de snij tanden en de kiezen is de gewone, maar de kaak 

 komt mij dair eenigermate uitgezet of gezwollen voor. 



Bij andere schrijvers vinden wij weinig aangeteekend over langtandige Hazen. 

 Pallas *) herinnert eene door Eidinger gegevene afbeelding van een volwassen 

 haas, lijdende aan ver naar buiten uitstekende snijtanden. Ik heb het werk niet 

 kunnen zien. 



Nadat Schreber van hazen met geweijen op den schedel heeft gesproken, er- 

 kent hij, dat langtandige hazen wel zeldzaam zijn, maar toch meer voorkomen, 

 dan die met horens. Eigene waarnemingen van de abnormale tanden deelt hij 

 niet mede f)* Dit ware anders nuttiger geweest, dan het gewei van een reetje 

 te doen doorgaan voor de horens van eenen haas. Het is onbegrijpelijk, dat een 

 natuurkundige in ernst aan een haas heeft kunnen denken, bij wien de afstand 



*) Zie Novae species Quadrupedum e Glirium ordine, p. 178 Erlang. 1778 Het door Pallas fre- 

 duelde werk zal zijn : Kidixger, Abbiidung der Jagtbaren Thiere, Augsb., 1740, lol. Hij was een 

 schilder te Augsburg en overleed in 1767. Ka zijn dood gaven zijne zonen uit: Das nach Origi- 

 nalzeichnungen geschilderte T/derreich, 2 Thle, rol. In het tweede Deel vindt men eene figuur, 

 voorstellende een iSchwarz gefleckler JJase mit Hörner. 



t) Zie Die Saugthiere in Abbildungen nach der Natur mit Beschreibungen, IV. S. 875 uud 878. 

 Erlangen, 1792. Op PI. 233 B beeldt hij een gewei af, dat van een haas van den graaf VOM 

 Mellin zou afkomstig wezen. Een haas met krachtige horens vindt men ook afgebeeld in 

 Ephem. jSuL Cur., Dec. 11, An VI (.1687) p. 368. 



