— 164 — . 



kleur der uiteinden van de achterdijen en de plaatsing der zwarte 



vlekjes *). 



Kop en thorax zijn helder rood, dekschilden en achterlijf iets meer 

 geelachtig rood, de pooten roodachtig geel. De kop, korter en dikker 

 dan die van rufus, is konisch, aan den nek sterk toegesnoerd, met een 

 donker doorschijnend lijntje op den schedel. De sprieten zijn kort en 

 vrij dik, het l e lid tweemaal langer en dikker dan het tweede. Het 

 voorborststuk van boven gezien koepelvormig, gezoomd aan voor- en 

 achterrand, zeer glad en glanzig, even als de kop. De zijden van meso- 

 en metathorax verspreid-gestippeld, met eene streep van glanzig vilt op 

 ieder. Het abdomen fijner en sterker gestippeld. De dekschilden aan 

 den geheelen rand met een opstaand boordsel, behalve voor den schou- 

 derknobbel; tusschen naad en buitenrand vijf bolle lijstjes, waarvan de 

 3, die uit den schouder ontspringen, digt bijeen, de beide overigen 

 verder van elkander verwijderd; de tusschenruimten zijn grof korrelig. 

 De schouder en eene ronde vlek midden op de schijf zijn zwart. De 

 dijen zijn zeer glad, als gepolijst; nagenoeg de geheele achterhelft der 

 achterdijen is zwart. De vrij groote haakjes der scheenen en de klaauw- 

 tjes der tarsen zijn bruin. 



Het Museum heeft twee mannelijke voorwerpen verkregen uit de ver- 

 zameling van den hoogleeraar Blume; deze worden gezegd uit Java 

 afkomstig te zijn. 



6. Apoderus pardalis Voll. 



Ap. Jlavus, capite pyriformi ferrngineo, mandibulis, oculis, maculis ver- 

 Ucis, thoracis, aödominis, elytrorwn et femorum joosticorum niyris. 

 Long. 7 mm. 

 Hab. Japonia. 



In de kleurverdeeling is eene groote overeenkomst met Ap. yemmatus 

 F., doch verschil in den vorm van het hoofd en in het wel of niet ge- 

 doomd zijn der dekschilden. De kop is geenszins kegelvormig, maar 

 bolrond aan het achterhoofd en met een knobbel, als het gewricht van 

 een ledepop aan den thorax verbonden; het hoofd van den mond tot 



*) Omtrent de plaatsing der vlekjes op de dekschilden, zegt Faldebman bepaaldelijk (Coleopt. 

 Illustr. p. 83, N° 64)-. „Singula macula nigra, paullo elongata ante medium in disco et altera 

 subtransversa vix pone medium instructa", gelijk ook Taf. III, f. 10 aantoont. 



