— 165 — - 



aan den hals genomen, heeft een peervorm; tusschen de sprieten begin, 

 eene vertikale groef, die over den schedel en het geheele achterhoofd 

 loopt. De sprieten reiken tot den thorax; het l e lid is tamelijk lang, 

 knodsvormig; het 2 e de helft kleiner, bijna eivormig; het 3 e is het 

 kleinste; de 3 of 4 laatsten zijn met graauwe haartjes dik bekleed. 

 Het voorborststuk is kort, naar de heupen eenigzins verlengd, voor en 

 achter gezoomd, met eene vrij diepe langsgroef in het midden; aan 

 het middenborststuk ziet men tusschen de heupen een gebogen haakje. 

 De geheele thorax en het abdomen zijn rimpelig en gekorreld. De 

 dekschilden zijn zeer breed, vierkant aan de schouders, elk met drie 

 duidelijke en twee minder zigtbare verhevene lijstjes in de lengte, waar 

 tusschen de grond als mandenwerk gevlochten schijnt. De dijen zijn 

 glad, als gepolijst, de scheenen en tarsen eenigermate harig. 



Behalve de zwarte monddeelen en oogen, vertoont het dier vele 

 zwarte vlekken, welke aldus geplaatst zijn: 1 op het voorhoofd tus- 

 schen de oogen, 1 grootere aan de keel, 6 in twee rijen op den pro- 

 thorax, 2 op den mesothorax, 3 waarvan de middelste zeer groot op 

 den metathorax, 1 op het schildje, 19 op de beide dekschilden, waar- 

 van 1 op de naad achter het schildje, en eindelijk 1 op iedere achterdij. 



Twee voorwerpen uit Japan heeft 's Rijks Museum aan den kolonel 

 Jhr. von Siebold te danken. 



7. Apoderus erythrogaster Voll. 



Apod. parvus violaceo-niger \ pedibus abdomineque rufis. 

 Long. 6 mm. 

 Hab. Japonia. 



Deze kleine en fraaije soort behoort tot die afdeeling, welke door 

 Jekel Apoderus in engeren zin genoemd wordt en waartoe ook de in- 

 ia ndsche soort coryli L. gebragt moet worden. Het geheele ligchaam, 

 behalve de pooten en het achterlijf, welke koraalrood zijn, vertoont 

 eene blaauwachtige inkt-kleur. De kop en prothorax zijn vrij glanzig, 

 de dekschilden iets minder. De eerste is achter de oogen bol ke- 

 gelvormig, voor de oogen dikker en breeder dan bij de vroeger be- 

 handelde soorten ; de schedel is geheel glad ; tusschen de oogen staan 

 twee schuin naar elkander gerigte streepjes. De sprieten zijn korter dan 

 de kop en zwart, de 4 laatste leedjes sterk met haartjes bekleed. De 

 prothorax is van boven gezien klokvormig met voor- en achterzoom, 

 en geheel glad. Op de zijden van de borst ontdekt men eenige inge- 

 drukte putjes. De dekschilden hebben den gewonen vorm en vertoo- 



