— 166 — 



nen rijen van ingedrukte stippen; de 2 e en 4 e tusschenruimte aan de 

 basis zijn eenigermate rond verheven en naar elkander gebogen. Het 

 achterlijf is gestippeld. De uiteinden der tarsen zijn bruinachtig. 



Het Museum bezit een enkel voorwerp, door Dr. von Siebold uit 

 Japan overgebragt. 



8. Apoderus niger Voll. 



Apod. niger opacus, prothorace ruyoso, elytris sulcatis, interslitiis cori- 



aceis, femoribus mucronatis. 



Long. 7 mm. 



Hab. Gorontalo in Celebes. 



Het geheele diertje, welks gedaante met die van de voorgaande soort 

 overeenkomt is dof, ietwat blaauwachtig zwart; alleen het voorhoofd, 

 de schouderknobbels en de dijen vertoonen een weinig glans. De kop 

 is aan het achterhoofd klokvormig, met eene ingedrukte langsstreep op 

 den schedel; de oogen zijn na den dood witachtig. De sprieten zijn 

 weinig korter dan de kop, aan de 4 laatste leedjes dik met haartjes 

 bezet. De prothorax is iets korter dan de kop, met breeden voor- en 

 achterzoom, op den rug onregelmatig dwars gerimpeld, in de zijden, 

 even als de overige deel en van het borststuk en als het achterlijf, grof 

 gestippeld. De dekschilden zijn overlangs met smalle groefjes gevoord, 

 tusschen welke de grond rimpelig en ruw is. De dijen zijn weinig ge- 

 stippeld en vertoonen aan de onderzijde digt bij het uiteinde een zeer 

 klein doorntje; de scheenen zijn in de lengte gegroefd, de tarsen aan 

 de zool graauw. 



Twee voorwerpen werden door Dr. Forsten uit Gorontalo op het 

 eiland Celebes overgezonden. 



Ik laat hier nog eene korte aanteekening volgen, betreffende het va- 

 riëeren der bekende soorten Apoderus quadripunctatus Schh. (Genera et 

 Species Curculionidiim T. I. P. 1. pag. 193 N° 12) en Apoderus hystrix 

 F. (Fabr. SysL Eleut. II. p. 419 W 15). 



Het is mij uit do beschrijving, welke Schönherr in het aangehaalde 

 werk van quadripimctatm geeft, gebleken dat mijn beroemde voorgan- 

 ger Dr. W. de Haan dien geleerde eene verscheidenheid toegezonden 

 had der soort, die hij zelf onder den door Schönherr ook aangenomen 

 naam in de verzameling van 's Rijks Museum had gedetermineerd. 

 Schönherr toch spreekt met geen enkel woord van de zwarte vlek 



