— 321 — 



opgerold de lengte van j53 min. Tarsus 26 — 27 mm.; middenteen zonder na- 

 gel 19 mm., met nagel 25 mm.; achterteen zonder nagel 13 mm., met nagel 

 20 mm. Lengte van de punt van den snavel tot aan die van den staart 188 — 

 200 mm. 



Het oude mannetje in het volkomen veêrenkleed is een prachtige vogel. De 

 kop, met uitzondering van de kruin en het grootste gedeelte van het achter- 

 hoofd, is fluweelachtis: zwart. Deze zijn kaal en gedurende het leven van den 

 vogel prachtig kobaltblaauu. Intusschen is deze kale huid met eenige smalle, 

 slechts 1 a 2 mm. breede, lijnvormige, zwarte veêrenstrepen voorzien en wordt 

 door deze als het ware in 6 afdeelingen of velden verdeeld. De ééne dezer veê- 

 renstrepen loopt namelijk van het midden van het voorhoofd, overeenkomende met 

 de sutura sagittalis des schedels, regt naar achteren tot bijna aan de protuberan- 

 tia occipitalis externa. Eene tweede soortgelijke lijn loopt op elke zijde van de 

 oorstreek schuins naar voren en binnen en vereenigt zich met de voiige nabij 

 haren oorsprong op het voorhoofd. Eene derde lijn eindelijk loopt ter weerszij- 

 den van het achterhoofd schuins naar buiten en voren en vereenigt zich met de 

 tweede een weinig boven de oorstreek. De achterhals is stroogeel, de bovenrug 

 glanzig karmozijnrood, en zijdelings en van achteren door eene, van de oorstreek 

 komende en langs de zijden van den hals naar beneden loopende, smalle, fluweel- 

 zwarte streep omgrensd. Onderrug, stuit en staart zijn bruinachtig zwart en 

 wel de eerstgenoemde met bronskleurige, min of meer naar het roodachtige over- 

 hellende veerspitsen. De groote dekvederen der vleugels zijn zwartachtig, met 

 achtereenvolgens van buiten naar binnen breeder wordende karmozijnroode ran- 

 den en punten. De slagpennen zijn zwartbruin, de buitenste met smallen, vuil 

 roodgeelen zoom der buitenpluim, wordende deze bij de volgende gestadig bree- 

 der en sterker rood, zoodat eindelijk de kleine slagpennen bijna geheel rood en 

 slechts aan het wortelgedeelte zwartbruin zijn. De rand der binnenpluim is bij 

 allen aan het wortelgedeelte min of meer roodachtig vaal. De dekveêren van 

 den ondervleugel zijn donkergrijsachtig-bruin, terwijl elke veer nabij de punt eene 

 min of meer duidelijke, kleine, witachtige vlek vertoont. De zijden zijn zwart ; 

 voorhals en bovenborst prachtig donker smaragdgroen inet goudkleurigen metaal- 

 glans, terwijl tevens de veeren van de keel en het bovenste gedeelte van den 

 voorhals met eene kleine, nabij de punt gelegene, lichtblaauwe vlek voorzien zijn, 

 die echter voornamelijk eerst bij het opligten of verschuiven der veeren zigtbaar 

 wordt. Onderborst, buik en lendenen zijn zwart met eene flaauw roodachtige 

 tint. De beide middelste staart veeren zijn veel langer dan de overigen en spi- 

 raalvormig naar buiten en voren omgebogen. Opmerking verdient hierbij de 

 omstandigheid, dat de op de regterzijde haren oorsprong nemende veder zich 

 naar links en omgekeerd de andere zich naar regts wendt, zoodat zij elkander 

 bij haren oorsprong kruisen. Hare schacht is slechts op de buitenkant van eene 

 en wel ± 3 mm breede pluim voorzien, die boven raafachtig zwart is met eene 

 violetblaauwe tint, van beneden even als de overige staartvederen. 



Wijfje: Voorhoofd (even als bij het 3 tot aan eene lijn, welke men zich van 

 het eene oog naar het andere getrokken denkt), teugels, oorstreek, nek en de 

 veêrenstrepen op de kale kruin bruinachtig-zwart, naar voren in fluweelzwart, 

 naar achteren in donkerbruin overgaande en in den nek eenige ledergeele spik- 

 kels vertoonende. De naakte kophuid minder fraai dan bij het §, t. w. blaauw- 

 achtig-leikleurig met eene flaauw roodachtige tint. Achterhals. rug, schouders 

 en stuit olijfachtig-bruin ; op de eerstgenoemde naar grijs overhellend, op de an- 

 deren met eene roodachtige tint. Dekveêren van de vleugels en slagpennen grijs- 



II. 21 



