— 324 — 



Kop, hals en bovenborst rookkleurig bruin, op kin en wangen wat donkerder, 

 op de onderborst, den buik en de zijden naar het vuil-grijsachtig-bruin overhel- 

 lende. Rug, vleugels en bovenzijde van den staart zwart, met blaauwachtig-vio- 

 letten metaalglans. Groote slagpennen eenvoudig zwart. Iris fraai hemelsblaauw ; 

 de zwarte snavel buitengewoon hoog en sterk. 



Deze Corvus leeft insgelijks op Waigeoe, doch is veel zeldzamer dan de ins- 

 gelijks aldaar voorkomende en eenigzins kleinere Corvus orru Müll. In de door 

 Gr. G. Gray gepubliceerde lijst van de door den heer Wallace op bedoeld ei- 

 land verzamelde vogels, vind ik slechts de laatstgenoemde soort en den, volgens 

 Lesson, aan zijne naakte wangen kenbaren Corvus senex opgegeven. Daarente- 

 gen is in het Bericht über die Leistungen in der Naturgeschichte der Vogel wah- 

 rend des Jahres 1859 (cf. Troschei/s Archiv für Naturgeschichte, 26 Jahrgang 

 o e Afl. 1860)" gewag gemaakt van een Corvus fuscicapillus Gr., als eeue door den 

 heer Wallace op Nieuw-Guinea ontdekte nieuwe species. Intusschen konde ik de 

 // Proceedings of the Zoölogical Society," waarin de vogel nader beschreven moet 

 wezen, niet raadplegen en ik ben dus niet in staat, de vraag te beslissen, of mijn 

 C. macrorhynchus verscheiden is van de C. fuscicapillus Gr. dan wel daarmede 

 identisch, in welk geval natuurlijk de hem door mij gegeven naam zou moeten 

 komen te vervallen. 



Ptilopus ochrogasler nov. sp. : 



Prasinus. Capite albescente; pectore superiore griseo-viridi; pectore inferiore, ab- 

 domine, ileis tectricibusque alarum inferioribus ochraceis; tectricibus caudae infe- 

 rioribns ferrugineis ; remigibus majoribus externe flavo-albido limbatis; iridibus 

 cinereo-fuscis : pedibus coeruleo-griseis. Mas: macula pectorali rubra. 



Snavelrug 14 — 16 mm.; snavelspleet 19 — 21 mm.; vleugels 135 — 145 mm.; 

 staart ISO — 135 mm.; tarsus 20 — 21 mm.; geheele lengte 270 — 290 mm. 



Kop vuil-wit, op de kruin naar het geele, op het' achterhoofd naar het groen- 

 achtig-grijze overhellende. Rug, stuit, vleugels en bovenzijde van den staart 

 fraai groen, op de kleine slagpennen en wel voornamelijk bij het 5 met blaauw- 

 achtige tint. Bovenborst vuil groen, naar boven helder wordende. Onderborst, 

 buik, lendenen en dekvedereu van den ondervleugel okergeel, onderdekvêeren van 

 den staart licht roestbruin; onderzijde van vleugels en staart donkergraauw ; 

 groote slagpennen op de buitenpluim smal geelachtig-wit gerand. Pooten blaauw- 

 achtig- grijs. 



De in het bovenstaande beschreven duif is ver verspreid, doch behoort ner- 

 gens tot de gewone vogels. Het eerste individu verkreeg ik in Januarij 1861 

 op het Sabellahgebergte op het eiland Batjan en zond het onder den voormel- 

 den naam naar Nederland. Later verkreeg ik nog verscheiden voorwerpen te 

 Dodinga op de tegenover Ternate liggende kust vau Halmahera, te Bessa op het 

 noord-oostelijke, te Kia op het zuid-oostelijke en te Weda op het zuidelijke schier- 

 eiland van Halmahera, te Ternate, en eindelijk op Obi-Lata. 



{Nat. Tijdschr. Ned. Ind. Dl. XXXVII.) 



