— 344 — 



het huilen van den storm, het kletteren van den stortregen en het bruisen der 

 hooge branding op de klippen der kust, tegen welke wij, wanneer ook het tweede 

 touw aan stukken was gegaan, buiten twijfel zouden geworpen zijn. Dat waren 

 inderdaad akelige oogenblikken, die ik wel nimmer zal vergeten ! Tegen den och- 

 tend bedaarde de storm en toen de dag aanbrak, zagen wij niet ver van ons eene 

 handelspraauw liggen, toebehoorende aan een inlandsch hoofd van Tolofoko en 

 komende van Galela. Ook dit vaartuig had zich in den laten avond van den 

 vorigen dag achter het eiland Diti gered, echter met verlies van de geheele lading 

 en een gebroken roer, terwijl de opvarenden evenmin ons, als wij hen, hadden 

 gezien. Aan het voortzetten der reis viel natuurlijk vooreerst niet te denken. Zoo 

 goed mogelijk werd de geleden schade hersteld en den 27 sten Januari] naar To- 

 lofoko gezeild, waar wij 3 dagen moesten blijven. Van hier tot naar Sahoe is de 

 kust weer zonder één bruikbare haven in dien tijd van het jaar. Den 30 sten van 

 Tolofoko vertrokken zijnde, kwamen wij, na een stormachtigen nacht op zee te 

 hebben doorgebragt, eerst den volgenden dag te Sahoe. Eindelijk den 2 den Fe- 

 bruari] des avonds was ik weer op Ternate. 



Na mijn terugkeer te Ternate hield ik mij uitsluitend bezig met het uitpak- 

 ken, vergelijken, zorgvuldig droogen en inpakken der bijeengebragte kollektiëu en 

 het zamenstellen van eene kaart van de door mij bezochte landstreken, daarbij 

 gebruik makende van de reeds uitgegeven kaarten. Met de stoomboot Cores de 

 Vries verzond ik 18 kisten met naturaliën, bevattende: 117 zoogdieren, 1084 

 vogels, 203 reptiliën, 70 visschen, 247 mollusken en konchyliën, 31 krustaceën, 

 9255 insekten, 8 akalephen, totaal: 10955 voorwerpen. 



Intusschen trachtte ik iemand te vinden, die mijne, gelijk in het voorgaande is 

 vermeld, zeer beschadigde praauw in bruikbaren toestand kon brengen ten einde 

 zoo spoedig mogelijk weer op reis te gaan. Op Ternate zijn, wel is waar, ver- 

 scheidene timmerlieden, maar het is daar gebruik, dat de arbeidgever voor de 

 materialen zorgt en hout, geschikt voor praauwen, is zelden of nooit te Ternate 

 verkrijgbaar. Onder deze omstandigheden hoorde ik, dat in de nabijheid van Do- 

 dinga een bekwame tidoreesche timmerman woonde en liet dezen dus vragen, of 

 hij mijne praauw wilde repareren. Op de verklaring, dat hij daartoe bereid was, 

 mits ik hem de praauw zond, begaf ik mij derwaarts, ten einde mondeling het 

 noodige af te spreken, maar moest na eenige dagen te hebbeu gewacht hooreu, 

 dat hij niet meer genegen was zijne belofte te houden, bewerende door den sultan 

 te zijn opgeroepen. Ik besloot daarop met een houtkapper een koutrakt tot leve- 

 ring van een zeker aantal planken tegen vooruitbetaling, welke echter later bij 

 de aflevering gedeeltelijk onbruikbaar bleken te zijn. Zoodoende had mijn uit- 

 stapje naar Dodinga geen ander resultaat, dan teleurstellingen en niet onbelangrijke, 

 nutteloozs uitgaven. Ik had dus geen kans gezien de mij opgedragen reizen voort 

 te zetten, indien ik niet door welwillende tusschenkomst van den resident een 

 schrijven had ontvangen van den sultan van Ternate aan het hoofd van het eiland 

 Kajoa, met de uitnoodiging aan dezen om mijne beide praauwen — voor de ze- 

 kerheid had ik eene tweede bijgekocht — ■ zoo spoedig mogelijk te repareren. 

 Zoodra deze dus op Ternate zoo ver hersteld zouden zijn, dat ze eenigzius zee 

 konden bouwen, was ik voornemens mij naar Kajoa te begeven en van daar de 

 reis naar de Obi- of de tusscheii Halmahera en Nieuw-Guinea liggende eilanden 

 te aanvaarden. 



Mei— Oktober 1862. 

 Van 1 Mei tot ultimo Oktober is het mij met den besten wil niet mogelijk 



