— 366 — 



w. naderen allengs de kusten van Waigioe en Geraien elkander. Talrijke kleine 

 eilandjes, begroeide klippen van gedeeltelijk groteske vorming, tusschen welke 

 men lieênzeilt, maken de reis aangenaam en afwisselend. Het was omtrent 3 uur 

 toen wij tusschen deze eilanden waren aangekomen, maar er was. nog altijd van 

 eene straat of opening tusschen de rondom oprijzende bergen niets te zien. Eens- 

 klaps ontdekte ik dat de praauw zich in een sterken stroom bevond en met groote 

 snelheid naar den ingang van de nu eerst zigtbare, niet meer dan 30 of 40 

 voeten breede straat werd gedreven. Ik had even nog tijd, om aan den djoe- 

 ragan van de andeje praauw, die nog niet door den stroom was gevat, toe te roe- 

 pen, om wat te wachten en zoo veel doenlijk achter te blijven, ten einde een 

 mogelijk zamenstooten der vaartuigen te voorkomen. Het was namelijk juist de 

 tijd van de beginnende eb en de stroom in de naauwe straat uiterst sterk. Ge- 

 lijk een opgezwollen bergstroom ruischte en bruischte het water tusschen de woeste 

 en aan vele zijden uiteengescheurde kalkrotsen heen, tusschen welke de straat zich 

 h eenkronkel t, en voerde de praauw met ongeloofelij ke snelheid mede. Aan elk 

 van beide roeren — want de ternataansche praauwen hebben het roer niet aan 

 het achterste gedeelte van het vaartuig, maar op zijde, zoodat men er twee kan 

 aanbrengen — stonden 2 man, terwijl de overige schepelingen met inspanning 

 van alle krachten trachtten door middel van lange staken de praauw in het mid- 

 den der straat te houden en te beletten, dat ze niet tegen de klippen en rotsen stiet. 

 Ik was vooral bevreesd voor omgevallen of van de hoogte neergestorte boomstammen, 

 die men in weinig bezochte streken niet zelden in groot aantal dwars over be- 

 ken en riviertjes vindt liggen, want een enkele zou, bij de buitengewone vaart 

 der praauw en de onmogelijkheid om te ankereu, haar behoud zeer in gevaar 

 hebben gebragt. Hoe indrukwekkend dus het gezigt op de omgevende wilde 

 en trotsohe natuur ook was, zoo was mijne opmerkzaamheid toch te zeer gerigt, 

 op wal in de naastvolgende oogenblikken zou en kon gebeuren, dan dat ik veel 

 op de schoone natuurtafereelen had kunnen letten. Op vele plaatsen was het 

 vaarwater van zoo geringe diepte, dat mijne praauwen eenige uren later, bij laag 

 water, welligt op den grond zouden zijn geraakt. Eindelijk na p. m. ^ uur in 

 de grootste spanning te hebben verkeerd, werd het licht tusschen de rotsen en 

 boomen voor ons en weinige oogenblikken later zagen wij tot onze groote blijd- 

 schap de zee voor ons. Ook de andere praauw passeerde gelukkig en zonder 

 ongeval de straat. Wij bevonden ons nu in eene breede baai, welke zuidelijk 

 en oostelijk door Gemien, noordelijk door Waigioe is ingesloten. Zij is echter 

 vol ondiepten en zandbanken, buiten twijfel tengevolge daarvan dat de bij val- 

 lend water zoo hevige stroom uit de straat eene massa zand en slik meevoert, 

 die later naar mate de stroomt ophoudt zich afscheidt en zinkt. Na verloop 

 van jaren zullen dus ongetwijfeld hier eilandjes ontstaan en de baai min of meer 

 gevuld raken. 



Mijne schepelingen waren intusschen allen zoo afgemat en vermoeid, dat ik 

 voor dien dag de reis liet staken en de praauwen in een kleine nabijgelegen in- 

 ham voor anker leggen. Den geheelen nacht onweerde het en de lucht was zwaar 

 betrokken. Desniettemin liet ik om 3 uur 's morgens de reis weer voortzetten, 

 doch zag mij echter weldra genoodzaakt, haar wéér te staken en den dag af 

 te wachten, aangezien mijne praauwen bij de duisternis en de vele ondiepten ge- 

 vaar liepen van aan den grond te geraken. Met het aanbreken van den dag 

 helderde de lucht wat op, maar er vergingen nog eenige uren, alvorens wij ons 

 buiten de ondiepten in de baai bevonden. Bij volkomen windstilte bereikten wij 

 eerst tegen den middag het kleine, lage eilandje Poeloe ïanikki, gelegen nage- 

 noeg in het midden tusschen den w. hoek van Gemien en het reeds op de uitreis 

 aangedaan eiland Biaiitji. Op Poeloe Tanikki zouden, volgens te Oemka outvan- 



