— 368 — 



een flaauwe z. w. wind, die langzamerhand aanwakkerend tot des avonds aan- 

 hield en óns tegen 4^ ure naar de op den z. o. hoek van Gebeh gelegen haven 

 Ingaló bragt. 



Mijn plan was deze keer de n. kust van Gebeh langs te zeilen, ten einde 

 ook' deze te leeren kennen. De stroom was echter, toen ik in den ochtend van 

 den 17 den Mei mijn voornemen begon uit te voeren, sterk tegen, zoodat wij 

 slechts zeer langzaam vooruitkwamen. De noordelijke kust van Ingaló wordt ge- 

 vormd door eene uitgestrekte reeks van lage, min of meer steil naar zee af- 

 dalende heuvels, aan wier voet een smal strand loopt, dat bij hoog water 

 grootendeels onder water staat. Aan inhammen of eenigzins bruikbare anker- 

 plaatsen is volkomen gebrek. Om 10 ure passeerden wij Oemehra, dat uit een 

 twaalftal nabij het strand gelegen en van kokospalmen en pisang omgevene hut- 

 ten bestaat. Eindelijk tegen den middag bereikten wij een kleinen hoek, die 

 men als n. o. hoek van Gebeh kan beschouwen en van waar men een groot ge- 

 deelte der n. kust kan overzien, welke zich van hier in n. n. w. rigting uit- 

 strekt. De stroom was echter hier zoo sterk tegen, dat de scheppers met in- 

 spanning van alle krachten de praauwen niet konden vooruitbrengen, zoodat er 

 niets over bleef dan voor anker te gaan en te wachten, tot de stroom het 

 keerpunt zou hebben bereikt of naar Ingalö terug te keeren. Voorzoover ik 

 het strand kon overzien, was nergens een tot ankeren, al ware het ook slechts 

 voor weinige uren, eenigzins bruikbare plaats te ontdekken ; overal niets dan 

 klippen en deining. Eene poging om één van de beide noordelijk van genoem- 

 den hoek gelegen eilandjes Joï en Oeta te bereiken bleek weldra bij den hevi- 

 gen stroom vruchteloos te zijn en ik zag mij dus genoodzaakt naar Ingalö terug 

 te keeren. Naauwelijks aldaar aangekomen zag ik mij genoopt ten gevolge van 

 den hevigen z. o. wind, die de praauwen hevig deed heen en weer slingeren 

 naar de onmiddellijk daar naast gelegen, meer gedekte en veilige haven Atalo te 

 gaan. Nog voor middernacht barstte een hevig storm- en regenweêr los, dat 

 tot 's morgens aanhield, zoodat ik blijde was mij in zulk een goede en veilige 

 haven te bevinden Bij de overweging dat alle handelspraauwen Gebeh aan de 

 z. kust passeren, dat de aan de n. kust woonachtige inboorlingen hunne grootere 

 praauwen altijd hetzij op de z. kust, hetzij in één der beide voornoemde havens 

 bergen en doen uitrusten, en, dat twee van Doreh komende praauwen weinige 

 maanden geleden op de n. kust waren vergaan, besloot ik van mijn voornemen, 

 het eiland langs de n. kust te passeren af te zien, te meer daar het weer hoogst 

 ongestadig was. 



Nadat eindelijk tegen den morgen van den 18 den Mei regen en wind hadden 

 opgehouden verlieten wij de haven en bevonden ons tegen den middag, langs 

 de zuidkust heenscheppende, onder de kust van Tau. Wij passeerden dit eilandje 

 aan den n. kant en bereikten weldra de baai, welke tusschen de westkust van 

 Tau en de hier een naar het z. w. uitspringenden hoek vormende kust van Ge- 

 beh gelegen, een goede haven voor praauwen daarstelt. Ik besloot hier voor- 

 loopig te blijven, aangezien de meer en meer aanwakkerende wind en de betrok- 

 ken lucht eene herhaling van het onweer van den vorigen dag deed verwachten 

 en verder westelijk geen haven op den kust wordt gevonden. Den geheelen nacht 

 door woei het sterk uit het z. w. en tegen den morgen nam de wind een storm- 

 achtig karakter aan, vergezeld van hevige windvlagen, zoodat ik het niet raad- 

 zaam oordeelde te vertrekken. Mijne jagers gingen intusschen op jagt, zonder 

 evenwel iets nieuws of belangrijks mede te brengen. Ook den 20 sten Mei was 

 het weer zoo ongunstig, dat aan vertrekken niet te denken viel. Den vol- 

 genden nacht eindelijk ging de wind liggen, zoodat ik den 21 steii Mei de 

 praauwen naar de kleine, achter den w. hoek van Gebeh gelegen inham liet 



