— 371 — 



een pas ontvangen brief van den sultan van plan was om den volgenden dag 

 naar Tidore te gaan; dat ik hem dus mijn brief maar moest mcdegeven en dat 

 hij zorgen zou, dat de naar Ternate te zenden mensclieu binnen 4 dagen weer 

 op Weda zouden wezen. Het doel van dezen brief was voornamelijk om aan den 

 resident en aan den eerstaanwezenden officier van gezondheid van mijn wederva- 

 ren kennis te geven en den laatstgenoemde om eenige kiuine te verzoeken. Ik 

 deelde dit alles aan den man mede, ten einde hem begrijpelijk te maken hoe groot 

 belang ik bij een spoedigen terugkeer der naar Ternate te zenden lieden had. Het 

 bleek mij intusschen later, dat ik beter had gedaan, mij met dien meusch in 't 

 geheel niet in te laten. Vooreerst lag het toen niet in zijn plan, om zelf naar 

 Tidore te gaan. Hij bleef op Weda en zond een paar negorij •menschen, die zich 

 volstrekt niet haastten en in plaats van den vierden dag — gelijk zulks de ge- 

 woonte is — eerst den zesden 's avonds terugkeerden en buiten twijfel nog veel 

 later zouden zijn aangekomen, indien niet de resident de goedheid had gehad, 

 hen op de meest ernstigste wijze te gelasten, onmiddellijk en regtstreeks naar 

 Weda terug te keeren. Dientengevolge deden ze de terugreis ook binnen de ge- 

 wone 2 dagen, terwijl ze voor de reis naar Ternate, en wel bij guustigen wind, 

 4 dagen hadden gebruikt. Mijn toestand was intusschen verergerd, want siats 

 vier dagen had ik weer de koorts en ik was tevens zoo zwak, dat ik nauwelijks 

 het huis kon verlaten. Hartelijk blijde was ik dus, toen in den avond van den 

 3 den Junij mijne boden terugkeerden en ik een nieuwen voorraad kinine ontving. 

 Reeds na weinige dagen gevoelde ik mij beter. Intusschen bleef ik te Weda nog 

 tot den 18 den Junij, deels om voor het vertrek eerst wat bij te komen, deels 

 omdat in de eerste helft van de maand de zee vrij onstuimig was. 



Den 19 den Junij liet ik des morgens mijne goederen aan boord brengen en 

 verliet des middags Weda. Aangezien namelijk op de o. kust van het zuidelijke 

 schiereiland van Halmahera slechts weinige goede ankerplaatsen worden gevonden, 

 was het mij te doen, om den eersten dag tot aan de haven Saöhmoh te komen, 

 die op den zuidkant van den de baai van Weda ten zuiden begreuzendeu 

 Tandjong Slotan gelegen, van Weda binnen eenige uren kan worden bereikt. Zij 

 is voor praauwen vrij geschikt, zijnde zij door eenige bij laag water drooge riften 

 gedeeltelijk van de zee gescheiden. Van hier tot Bohlik, het doel der reis van 

 den volgenden dag, is de kust laag en loopt in bijna regte lijn van het n. naar 

 het z. tot aan Tandjong Toija, die met het kleine voorliggend eilandje Mof de 

 grens tusschen het tidoreesche en ternataansche grondgebied uitmaakt. Achter 

 Tandjong Toija treedt het land een weinig terug en vormt zoodoende eene meer 

 breede dan diepe baai, aan welker zuideinde de voornoemde haven Bohlik is gele- 

 gen. Ik bleef hier den volgenden dag, 21 Junij, aangezien men te Weda had 

 gezegd, dat hier mamoas — de fraaije, eerst voor weinige jaren door den eugel- 

 schen natuuronderzoeker Wallace ontdekte en naar hem genoemde Megapodius — 

 zouden voorkomen. Het berigt bleek mij echter onjuist te zijn. Den 22 sten Junij 

 passeerden wij, de lage of ten minste van slechts onbeduidende heuvels doorsne- 

 den kust langs zeilende, de kleine, uit enkele weinige hutten bestaande dorpjes 

 Mafta en Leleh en kwamen tegen den avond te Wossi. De kust is hier, even 

 als bijna overal in die streken, ondiep, zoodat grootere praauwen altijd op zeke- 

 ren afstand van het strand moeten blijven. Er bevindt zich echter eene, altoos 

 voor inlandsche vaartuigen, eenigzins bruikbare ankerplaats achter eene omtrent 

 een kwartier van het strand in zee gelegen bank, welke bij laag water gedeelte- 

 lijk droog ligt. Er bleef dus niets over dan hier ten anker te gaan, ofschoon 

 de zwaar betrokken lucht in den avond of den voornacht eene geduchte bui deed 

 verwachten. Tegen den avond kwam nog de kimelaha van Wossi aan boord, om 

 mij te waarschuwen, om voor het geval, dat het bij nacht hard waaijen mogt, 



24* 



