— 374 — 



een kleine inham, die echter ten gevolge van hare geringe diepte slechts voor 

 visscherspraauwtjes toegankelijk is. Onmiddellijk achter, noordelijk, van Tand- 

 jong Maidij ligt de negorij Maidij, die reeds op eenigen afstand door de vele 

 pinangpalmen, waarvan de hutte omgeven zijn, kenbaar is. Maidij is namelijk 

 verpligt jaarlijks eene bepaalde hoeveelheid pinangnoten, bij wijze van schat- 

 ting, aan den sultan van Tidore te leveren en aan deze omstandigheid is de bijzon- 

 dere kuituur dezer palmen toe te schrijven. De reis was den volgenden dag ten ge- 

 volge van hooge zee, totale windstilte en het onder deze omstandigheden on- 

 vermijdelijk hevig slingeren der praauwen, hoogst onaangenaam en vorderde slechts 

 weinig. Eerst in den namiddag waren wij op de hoogte van Pajahé en bereikten 

 tegen het vallen van den avond een aan den noordelijken rand der baai van 

 Pajahé gelegen ankerplaats, waar de zoon van mijn tidoreeschen djoeragan, die 

 des middags aan de beri-beri ziekte was overleden, werd begraven. Binnen een 

 klein uurtje was het graf gegraven en de begrafenis geëindigd. Den 16 dea Julij 

 waren wij weldra te Giba en ik liet die negorij aandoen om water in te nemen, 

 dat op de beide laatste nachtverblijven niet te verkrijgen was geweest. Zoo als 

 gewoonlijk, wanneer de reis bij windstilte scheppende moet worden vervolgd, kwa- 

 men wij slechts langzaam vooruit en passeerden eerst des middags Woda, het 

 noordelijkste van de vier kleine voor de baai van Geta gelegen eilandjes. Nu 

 verhief zich wel is waar een flauwe z. w. koelte, maar die liep spoedig naar 

 het n. w. om, waar de lucht zwaar betrokken was. Reeds waren wij tot digt 

 bij Tandjong Akelamo gekomen en hadden alle hoop om dien dag nog de noor- 

 delijk van die kaap gelegen ankerplaats Tabellolo te bereiken, toen het hevig 

 uit het n. w. begon te waaijen en weldra eene gedachte bui losbarstte. De kust, 

 hier overal laag en vol koraalriffen, liet ons niets anders over dan naar Jehoe, een 

 weinig benoorden Woda, terug te keereu, waar wij ten gevolge van de duisternis 

 die de grootste voorzigtigheid noodig maakte, eerst om 11 uur 's nachts aankwa- 

 men. Den geheelen voormiddag van den 17 den Julij was het weer volkomen 

 windstil, zoodat wij eerst des middags den voornoemden Tandjong Akelamo haal- 

 den. Toen echter verhief zich eene fiksche z. w. bries, die ons tegen 4 ure naar 

 Tidore bragt. Om 5 uur waren wij bij Tandjong Lehegila, den n. o hoek van 

 dit eiland en tegen den donker te Tjóbo, een diepe en — uitgezonderd bij n. 

 wind, zeer goede haven, even beoosten den n. w. hoek van Tidore. Ik overnacht- 

 ten hier, aangezien mijn praauwvolk zeer vermoeid was. Reeds om 3 ure van 

 den volgenden morgen werd de overtogt naar Ternate ondernomen en nog voor 

 5 ure lagen mijne praauwen op dezelfde plaats, vanwaar ik den l sten Januarij de 

 reis had aanvaard. 



Ik liet dien dag en de beide volgende mijne goederen naar huis brengen en 

 eindelijk de praauwen op strand halen, wat echter, aangezien een öOtal menschen 

 daarvoor noodig was en deze van den sultan moesten worden aangevraagd, eerst 

 den 25 sten Julij kon geschieden. Zoo lang moest ik natuurlijk ook het praauw- 

 volk aanhouden. Mijne beide javaansche jagers verlieten mij nog diezelfde maand 

 en keerden naar Java terug. 



Ik zelf leed die maand en de volgende aan vele recidieven vau intermittens en 

 aan algemeene zwakte ten gevolge van de voor 2 maanden opgedane ziekte. 

 Dientengevolge kon van het uitpakken, nazien, weer inpakken en verzenden dei- 

 talrijke verzamelde voorwerpen geen sprake wezen en ik moest mij vergenoegen 

 voor behoorlijke kouservatie te zorgen. Mijne jagers bezochten in Augustus nog 

 eens de omstreken van Soelamadahah, ten einde nog eenige exemplaren van ze- 

 kere aldaar voorkomende zeldzame dieren te verzamelen, voornamelijk van de 

 Pitta cyanouota Gr. 



Eerst in September begon ik merkelijk in beterschap toe te nemen. De koorts- 



