zegt, te leeren spreken, dikwijls als kamervogels in kooijen gehouden. 

 Er schijnt, tusschen beide seksen, geen in het oog vallend verschil in 

 grootte en kleur plaats te hebben, en evenmin schijnen de kleuren der 

 ouden, volgens het jaai'getijde, veranderingen te ondergaan. Voorwerpen 

 in hol nog onveranderde nestkleed zijn mij nog niet te gezigt gekomen; 

 maar wel twee nagenoeg geheel volwassene jongen in den overgang van 

 het nest- tot het volkomen kleed: het eene behoorende tot Gracula ja- 

 vanica van Eangka, het andere tot Gracula venerata van Sumbawa. 

 Naar deze voorwerpen te oordeelen, is het nestkleed slechts onderschei- 

 den door het gebrek of den geringeren luister van den groen- of blaauw- 

 achtigen metaalglans, die de zwarte vederen der oude vogels kenschetst, 

 en dit gebrek is vooral aan den kop zeer in het oog vallend ; verder door de 

 mindere ontwikkeling en uitbreiding der vederen van den kop, waar- 

 door de met vederen bedekte ruimten tusschen de naakte huidstroken 

 van den kop veel smaller worden, en, indien deze aanwezig zijn, door 

 de mindere ontwikkeling der naakte lellen van het achterhoofd. De witte 

 vlekken der slagpennen zijn daarentegen bij jonge voorwerpen even uit- 

 gebreid dan bij de ouden. Het zijn voornamelijk deze feiten, die bij 

 de fijnere onderscheiding der soorten in het oog dienen gehouden te 

 worden, en die ons daarbij als leiddraad gediend hebben. Voor het 

 overige berusten, zoo als men weet, de voornaamste kenteekenen der 

 onderscheiding van. de soorten, op de gedaante en de uitbreiding der 

 naakte deelen van het hoofd, en zou men hierop, gemakshalve, zelfs 

 onderafdeelingen van het geslacht kunnen gronden. 



Van de Gracula calva of Gynmops calvus, G. Cu vier, van de Phi- 

 lippijnsche eilanden, en de Gracula corotiata Gray of AmpelicejJS coro- 

 natu^, Blyth, van Tennasserim hebben wij, als afwijkende en goed 

 gekenschetste soorten in dit overzigt geen gewag gemaakt. 



A. De naaide kmd van den kop heeft, aan het achterhoofd, de f/edaante 

 van 2 hoefijzervormige, van voren opene stroken : het middelste paar 

 stroken, aan de soorten dezer onder af deelin// eigen, loopt tot op de 

 kruin, en is van eetie in lappen verdeelde huidkam voorzien; van de 

 achterkant der hoefijzervormige huid hopen een paar groote eironde 

 neklellen uit ; de zijdelingsche stroken strekken zich uit tot boven den 

 achtterrand van het oog, en zijn door eene met vederen bedekte, min 

 of meer driehoekige streep gescheiden van eene andere naakte huid- 

 strook, die van het oog af klimt tot op de helft der loangen, en zich 

 van onderen, door middel van eene fijne, naakte, meestal onder de ve- 

 deren verborgene streep met voornoemde zijdelingsche strook vereenigt. — 



