— 30 — 



beide geslaclitcn volgens den TTeer Wai.ker zelf te wnardereii, zal ik 

 zijne 1)eide diüracleres in t\vce kolommen tegen elkander ovevstellen. 



Mei.axchuüia. 



Corpus gracile, sublineare, ferc cy- 

 liiidncuni, longitudine mediocn. 



Palpi porrecti, 2)ilosi, capite brevio- 

 res; articiilus Sus conicus, 2i diniidio 

 vix brevior. ^ 



Aiiteiniae maris pectiuatae, foemi- 

 nae subpectinatae. 



Abdomen alarum margines posticos 

 uoii attiiige.iis. 



Pedes graciles; tibiae posticae qiia- 

 diicalcaratae. 



Alae latae, non longae, saepissime 

 maculis seniilivalinis albis. 



Nyctemkua. 



Corpus sublineare, fere cyliudricuiii, 

 gracile aut sat validuni, loiigitu(h'up 

 mediücri. 



Palpi porrecti, capite vix brevioros: 

 articiilus Sus acuminatus, 2i diniidio 

 aequalis. 



Antennae maris pectinatae, foenii- 

 nae subpectinatae aut serratae. 



Abdomen alas post-icas nou supe- 

 rans. 



Pedes graciles; tibiae ])osticae cal- 

 caribus quatuor. 



Alae latae albae, iiigro t'usco((ue 

 variae. 



Men zal mij toestaan, dat liet versclnl al zeer subtiel is en dat er 

 veel kans bestaat, dat men omtrent eenige nieuwe soort in twijfel zal 

 geraken tot welke der beide geslachten zij te brengen zij. Ik ben even- 

 wel in deze bladen niet voornemens eene niteengozette kritiek van deze 

 genera des Engelschen natuuronderzoekers te leveren, gelijk men mis- 

 schien uit den aanhef meent te mogen opmaken; ik wenschte alleen, 

 daar ik voornemens ben eenige nieuwe soorten van Leptosonia te be- 

 schrijven, zelf de aanmerkingen der kritiek te ontgaan, wanneer ik 

 daartoe misschien in deze Bijdrage eenige soort mogt verwijzen, welke, 

 volgens AValker, eene plaats in het geslacht Melanchroia zou moeten 

 innemen. 



Lepiosoma is een geslacht van vlinders, dat alleen in de heete ge- 

 deelten der oude wereld en Australië aangetroffen is. Het schijnt tal- 

 rijk aan soorten in onze Nederlandsche Oost-Indische Bezittingen; ik 

 veronderstel, dat wij er in verhouding tot het aantal bestaanden nog 

 slechts weinig van kemien, daar het gemis van kleurenpracht op de 

 vleugels wel eene oorzaak kan zijn, waarom niet de meeste soorten 

 zijn opgevangen en naar Europa overgezonden. Walkeu vermeldt 

 in zijne lijst 24 soorten, waarvan 4 aan Africa eigen, een aan Mada- 

 gascar en 3 van onbekende herkomst. Fred. Moore geeft in zijn 

 Catah(/iie. of the Lepidojylerou!^ Insccfs m the Museum of naturaï Histori/ 



