— 347 — 



wij lezen : u la 4® familie, celle des Notacanthes, nous offre des antennes, dont Ie 

 troisième et dernier article est divisé trausversalement en maniere d'anneaux, on 

 qui sont raême (voyez les Chiromyzes) composées de cinq articles bien séparés/' 



Men ziet, dat Latreille als maximum voor het aantal leedjes in de sprieten 

 van de Diptera der tweede onderafdeeling 5 stelt. 



Wanneer een wetgever op eenig gebied van wetenschap zich ongelukkiglijk on- 

 juist, doch zeer bepaald heeft uitgedrukt, dan is het voor zijne volgers zeer 

 moeijelijk, om zich van die opvatting los te rukken, en wel des te meer, naar 

 mate er eenig stelsel of stelselmatige verdeeling op gegrond is. 



Zoo zien wij dan ook bij Meigen en Macquart hetzelfde denkbeeld omtrent 

 de sprieten der Diptera gehuldigd. Meigen heeft tot Afdeeliug B, welke op A. 

 Nemoceo'a volgt: /-/ Zweiflügliche Insecten mit weniggliederigen Fühlern." 



Macquart heeft als 2^ Divisiou Brachoeères, van wier sprieten hij eenvoudig 

 zegt: //Antennes courtes, de trois articles ou plus; troisième ordinairement ac- 

 compagné d'un style." (Men ziet, de leerling gaat hier al verder dan de meester.) 



Westwood kan zich van de Latreillaansche verdeeling niet losmaken, doch ge- 

 voelt beter dat er niet '^ulk een scherp verschil tusscheu de gedaante der sprie- 

 ten bestaat. In zijne Introduction zegt hij, dat de tweede afdeeling van de eerste 

 hoofdgroep uit soorten zamengesteld is, bij welke de sprieten niet bestaan uit 

 eenc regelmatige reeks van gewoon gevormde leedjes, en bepaaldelijk zegt hij van 

 de familie der Notacantha, dat hare sprieten //are composed of a number of ar- 

 ticulalions, the terminal ones being closely united, so as to form an elongated 

 mass, vvhich has been considered by Latretlle merely as the third joint." Hier- 

 uit volgt, dat hij zelf deze laatste leedjes niet als een enkel derde lid beschouwde, 

 en desniettemin volgt hij de verdeeling van Latreille. 



Wanneer wij naslaan wat Macquarï over de antennen der Notacanthen zegt, 

 lezen wij, dat hij haar slechts drie leedjes toekent, en zegt: //troisième article 

 des antennes a huit divisions, sans style." Het jurare in verba magistri gaat bij 

 hem zoo ver, dat hij de sprieten van het geslacht Subuia afbeeldende als uit 

 tien leedjes bestaande, toch in zijne opgave van geslachtskenmerken zegt: //pre- 

 mier article des antennes aussi court que Ie deuxième; troisième long, a peu prés 

 cylindrique; huitième divisiou menue." 



Een der nieuwste werken over tweevleugelige insekten, het boek van J. Rudolf 

 Schiner, Diptera austriaca, waarvan in 186Ü de eerste aflevering verscheen, heeft 

 ook nog de Latreillaansche verdeeling, zonder dat er evenwel de naam Brachocera 

 genoemd wordt. 



Bij de eerste verdeeliug worden de Pupiparae, of, zoo als hij ze noemt, Co- 

 riacea afgescheiden; alle overige Diptera worden in twee afdeelingen gebragt, 

 waarvan de eerste sprieten heeit, meest zoo lang als of langer dan het ligchaam, 

 met veel leedjes, ten minste met zes, de tweede sprieten nimmer zoo lang als 

 het ligchaam en ten hoogste van zes leedjes (waarschijnlijk Hexatoma), waarvan 

 hij later zegt: //Ringe des dritten Fühlergliedes so deutlich abgeschnürt, dass sie 

 wie Glieder erscheinen und die Eühler daher als sechsgliederig bezeichnet werden 

 könnten." 



Het is eindelijk, nog noodig de meening van den grootsten Dipteroloog van 

 onze dagen te vermelden. In een dezer dagen door mij ontvangen werk van 

 Dr. H. LoEW over de Diptera van Noord-Amerika lees ik, dat er zeer groote 

 twijfel is gerezen aangaande de waarde der verdeeling van Latreille, voornamelijk 

 ten gevolge van het ontdekken van eenige soorten, bij welke het flagellum der 

 sprieten niet alleen geringd is, maar werkelijk uit afzonderlijke leedjes bestaai. 

 Hij zelf had twee zoodanige vliegen in Pruissischen barnsteen gevonden en Ha- 



