— 350 — 



De kop is vuilwit met zilverachtigen weerschijn ; de mondspleet is bruinachtig, 

 de zuiger aan de basis roodachtig, zwart aan de spits. De spriei;en hebben het 

 laatste lid lancetvorniig; hun eerste lid is geel aan de basis, bruin in het mid- 

 den, zwart aan het einde. De thorax, die veel hooger is dan lang en waarvan 

 bepaaldelijk de borst sterk uitsteekt, is vaalzwart Het hoofd bedekt bijna ge- 

 heel den prothorax, zoodat men daarvan weinig meer dan de gele schouders kan 

 herkennen; van die gele schouders loopt eene gele vlek in drie rigtingeu uit, 

 vooreerst dwars over den rug tot op geringen afstand van het midden, ten twee- 

 den naar achteren tot digt bij de donkerbruine vleugel basis, ten derden naar be- 

 neden tot aan de heupen der voorpooten, die mede geel zijn. Achter den vleugel 

 staat nog een klein driehoekig geel vlekje. Zijden en borst zijn met zilverachtig 

 vilt bedekt. De vleugels zijn vuilwit doorschijnend met roodbruine aderen aan 

 de basis, donkerbruine voorbij de helft. De kolljes zijn geel met een bruin knopje. 

 De basis van het achterlijf is zwart, het overige roodgeel met eeue bruine streep 

 in de lengte over den rug. De voorpooten zijn geel, de middenpooten roodachtig 

 geel met bruin aan de basis van heup en dij ; de heupen en apophysen der ach- 

 terpooten zijn bruin, de dijen roodbruin, de scheenen donkerbruin met gele uit- 

 einden, de tarsen donkerbruin. 



2. Systropus tessellatus Voll. 



Systropus niger^ thoracis maculis quadratis et pedibus anticis sulphureis, ahdo- 

 mine lurido. Long. 0,017 m. 

 Hab. Sumatra. 



Deze soort heeft groote overeenkomst met de vorige. Haar gezigt is sneeuw- 

 wit, de oogen zijn bronskleurig, het achterhoofd is grijs. De basis van het eerste 

 lid der sprieten is lichtgeel, al het overige donkerzwart. De zuiger is zeer lang, 

 aan het einde naar boven opgewipt, aldaar zwart, doch aan de basis geel. De 

 prothorax is zwavelgeel, de mesothorax donkerzwart met 8 zwavelgele vlekken 

 aan wederzijde, waarvan de 4 voorsten vierhoekig. De metathorax is zwart, vrij 

 dik met grijze haren bezet. De basis van het achterlijf is mede zwart met grijze 

 haren, het overige is bruinachtig graauw, met lichtere bases van het 2% 3^ en 

 4^ lid, terwijl de rugzijde van het 6*^ en 7^ segment bruin is. De vleugels zijn 

 rookkleurig aan voorrand en spits, hunne aderen lichtbruin. De kolfjes zijn geel 

 met zwarte kopjes. De voorpooten zijn zwavelgeel, desgelijks de middelpooten, doch 

 met bruine basis der heupen en bruin middelgedeelte der dijen. De achterpooten 

 ontbreken, doch naar analogie met de vorige soort zouden zij bruin moeten zijn 

 met zwavelgele tippen der scheenen. 



Het eenige voorwerp van deze soort, dat op het Museum aanwezig is, werd 

 door Dr. Salomon Muller uit Sumatra overgezonden. 



3. Conops lugens Voll. 



Conops niffra, facie jlavescenti^ ahdominis faseiis cïnerascerdihm^ alis n\grofuscis, 

 parte analï perlucida. Long. 0,018 m. 

 Hab. Borneo. 



Het naast verwant aan Conops gigas Macq. [Dipt. exoiiq^. T. IT, p. 3, pag. 10), 

 doch daarvan verschillend door de relatieve lengte der voelsprietleedjes, door kleur 

 van achterlijf, pooten en vleugels. 



De kop is zwart; van even boven de sprieten tot aan den mond is het aan- 

 gezigt vuilgeel inet een zwart streepje, afdalende van het midden der sprieten, 



