BERIGTEN UIT ÜE DIERGAARDE. lil 



zweet uit de poriën drong en straalsgewijze bij het kolossale ligcliaani 

 iieêrvloeide. Ofschoon de temperatuur van den stal doorgaans op 58 lot 

 60 graden bleef, stegen de dampen van het dier zigtbaar in wolken 

 op, gelijk men dit in den winter bij verhitte en vermoeide paarden 

 ziet gel)euren. Treffend was gedurende den gehcelen nacht de onrust 

 en het kenbaar medelijden van het mannelijke dier. Door de zware 

 ijzeren afscheiding sloeg het elke beweging van het Avijfje gade ; het liep 

 zijn verblijf onrustig rond, zonk van tijd tot tijd, door slaap en ver- 

 moeijenis overmand, op zijn leger neder, doch sprong bij het minste 

 geritsel met schrik weder op, en beantwoordde het klagend geluid van 

 het wijfje met het den dieren eigen stootende geknor, enkele malen 

 door eenen ongewonen raauwen gil voorafgegaan. Deze onrust van het 

 mannelijke dier was te meer opmerkelijk, dewijl het zich anders altijd 

 reeds bij het vallen van den avond op zijn leger nederlegt, den gan- 

 schen nacht doorslaapt, zonder zich aan beweging door stokers of wa- 

 kers veroorzaakt te storen, en dikwerf zelfs des morgens met moeite 

 door den oppasser wordt geweekt. Den volgenden morgen, 25 Junij, 

 omstreeks 9 2 uur kwam het jong ter wereld. De moeder was zoo afge- 

 mat dat zij onbewegelijk bleef liggen, en eerst na 30 a 35 minuten 

 opstond om de laatste banden, die haar ligchamelijk met het jong 

 vereenigden, te verbreken. — De eerste teekenen van leven werden bij 

 het jong opgemerkt door eene snelle en trillende beweging der ooren, 

 later door een geknor veel zwakker, doch overigens volmaakt aan dat 

 der ouders gelijk. — Al spoedig begon het pogingen aan te wenden om 

 zich op te rigten en kort daarna liep het vrij vlug en krachtig door den 

 stal, onophoudelijk door de moeder gevolgd. — De vader toonde nu een 

 hevig verlangen het ouderlijk geluk te deelen, terwijl de moeder angstig 

 l/Czorgd scheen, dat het jong zich bij den vader zou begeven: immers 

 zoodra het de meergenoemde afscheiding naderde, schoof zij haren breeden 

 muil onder het jong en wierp het naar de andere zijde van den stal. Of- 

 schoon nu het geheele verblijf dik met stroo belegd was, kon men niet 

 verhoeden dat het jong, wanneer het door de moeder werd weggeworpen, 

 dikwerf vrij onzacht tegen de met hout bekleede wanden ter neder kwam : 

 eene omstandigheid, die meer dan waarschijnlijk den dood van het jong 

 heeft veroorzaakt. Eene poging om, door het plaatsen van schotwerk tegen 

 de afscheiding, de ouders tot rust te brengen, mislukte geheel. Zoodra 

 aan het mannelijke dier het gezigt op de moeder en het jong belet was, 

 verdubbelde het zijn knorrend geroep, liep woedend in zijn verblijf 

 rond en poogde zich meermalen, op zijne achterpooten staande, over 



1* 



