XXXVIII BERIGTEN UIT DE ÜIKRGAARÜK. 



bragt, waar de meest gewone vogels en insecten tegen hooge prijzen 

 werden opgekocht. Door een Boegineschen koopman werden twee huiden 

 van Astrapia nigra aangebragt en aan een liefhebber van vogels, die zich 

 aan boord bevond, verkocht, en later was ik nooit meer in de ge- 

 legenheid eene huid van dezen zeldzamen en schoon en vogel magtig 

 te worden. 



De bewoners van Dorey verzekerden mij allen, dat Amberbaki, on- 

 geveer 100 Engelsche mijlen westwaarts gelegen, de beste plaats voor 

 Paradijs vogels was en dat bijna al de verschillende soorten aldaar ge- 

 vonden werden. Vast besloten hebbende eene poging te doen om ze te 

 verkrijgen zond ik mijne twee meest geschikte jagers met tien inboor- 

 lingen en een genoegzamen voorraad van handelsgoederen om aldaar 

 gedurende veertien dagen te vertoeven, met last om zooveel mogelijk 

 te schieten en te koopen. Zij kwamen echter terug en bragten niet 

 het allerminste voorwerp mede. Zij hadden geene andere huiden kun- 

 nen koopen dan die van den gewonen P. papimna, en hadden geene 

 andere vogels gezien, dan een enkel voorwerp van F. regia. Men had 

 hen verzekerd, dat al de vogels van twee of drie dagreizen meer bin- 

 nenwaarts, achter verschillende bergruggen gelegene streken afkomstig 

 waren, en dat men ze nimmer langs de kust zag. De kustbewoners 

 gaan ei* zelve nooit heen, evenmin komen de bergbcAvoners, die ze schie- 

 ten en bereiden, ooit aan de kust, aangezien laatstgenoemden ze aan de 

 bewoners van tusschenliggende dorpen verkoopen, van welke de kustbe- 

 woners ze weder af koopen. Deze verkoopen ze weder aan de bewoners 

 van Dorey of andere inlandsche kooplieden, zoodat Lesson de door hem 

 gekochte voorwerpen reeds uit de derde of vierde hand verkreeg. 



Deze teleurstellingen, gepaard met een gebrek aan voedsel waardoor 

 wij somtijds bijna verhongerden, en bijna aanhoudende ongesteldheid, 

 zoowel van mij zelven als van mijne jagers, waarvan er een aan dysenterie 

 overleed, waren oorzaak, dat ik mij hoogst verblijd gevoelde toen de 

 schoener wederkeerde en mij van Dorey wegvoerde. Ik was daar met 

 de schoonste verwachtingen heengegaan, die ik geloof dat allezins ge- 

 regtvaardigd waren door de verhalen mij, vóór mijn bezoek, omtrent 

 die streken medegedeeld, en desniettemin, voor zooveel mijn voornaam- 

 ste doel (de Paradij svogels) betrof, had ik nagenoeg niets kunnen uitrigten. 



Aangezien mijn ijver voor het reizen in Nieuw-Guinea hierdoor wel 

 eenigzins was afgekoeld, hield ik mij gedurende het eerste anderhalf 

 jaar in de Molukken bezig, maar toen in Janmrij 1860 (te Amboina) 

 mijn assistent Allen zich bij mij voegde, vormde ik een plan voor het 

 verdere onderzoek van het land der Paradij svogels, en zond den Heer 



