BEllIGTEN UIT DE DIERGAARDE. XXXIX 



Allen naar Mysol, tenvijl ik zelf, nadat ik het eiland Ceram zoude 

 zijn rondgegaan, hem zoude opzoeken, van goeileren en levensbehoeften 

 voorzien, en tot Waigiou doorgaan, om daarna beide, onafhankelijk 

 van elkander, terug te keeren en in het najaar te Ternate elkander 

 weder te ontmoeten. 



De Goramesche en Boeginesche kooplieden hadden mij verzekerd, dat 

 Mysol het land was, dat het meest door Parad ijsvogels werd bewoond, en 

 dat aldaar veel franijere soorten en in grooteren overvloed voorkwamen dan 

 ergens anders. Behalve het gezag van de inlandsche kooplieden had ik 

 ten voordeele van Waigiou nog de mededeeling van Lesson, die ge- 

 durende eenige dagen de noordkust bezocht en aldaar zeven verschil- 

 lende soorten van Paradij svogels kocht. 



Deze beide zoo veel beloovende togten liepen in elk opzigt ongeluk- 

 kig af. Toen ik na vele bezwaren en tijdverlies, Goram bereikte, on- 

 dervond ik, dat het onmogelijk was de voorgenomene reis ten uitvoer 

 te brengen zonder een eigen schip. Dientengevolge kocht ik eene kleine 

 inlandsche praauw van ongeveer acht tonnen en nadat ik bijna eene 

 maand besteed had om dat vaartuig in orde te brengen en op te tui- 

 gen, en met groote moeite eene bemanning, uit inboorUngen bestaande, 

 had aangeworven, welke ik de helft van het loon vooraf moest beta- 

 len, en daarna alle moeijelijkheden en tegenwerpingen had uit den weg 

 geruimd, die door hen werden gemaakt toen alles gereed was, met het 

 doel om het verblijf te rekken, staken wij eindelijk van wal en ik 

 wenschte mij zelven geluk met de goede vooruitzigten die ik mij voor- 

 spiegelde. Toen wij Ceramlaut (het vereenigingspunt der kooplieden 

 van Nieuw-Guinea) aandeden besteede ik al het mij overgebleven geld 

 tot aankoop van ruilgoederen voor de inboorlingen. 



Toen ik intusschen reeds den eerstvolgenden dag ten gevolge van slecht 

 weder genoodzaakt was op de oostkust van Ceram voor anker te blij- 

 ven liggen, liep mijne geheele bemanning gedurende den nacht weg, en 

 liet mij en mijne beide Amboinesche jagers aan ons lot over. Met 

 groote moeite verschafte ik mij ander volk om ons tot Wahai, op de 

 noordkust van Ceram, tegenover Mysol te brengen en aldaar had ik het 

 bijzonder geluk eene bemanning bestaande uit vier koppen op te ne- 

 men, die genegen waren met ons naar Mysol, Waigiou en Ternate te 

 varen. Hier vond ik een' brief van den Heer Allen waarin hij mij 

 mededeelde, dat hij groot gebrek aan rijst en andere benoodigdheden had 

 en dat hij mijne aankomst afwachtte, ten einde naar de noordelijke kust 

 van Mysol te gaan, zijnde dit de eenige plaats waar de Pa rail ijsvogels 

 konden verkregen worden. 



